Proszę, ODPOWIEDZCIE...Czy to depresja???

Nie wiem sama... Tak- nie widzę za bardzo sensu życia, nie wiem już sama, kim chcę w życiu być, do czego dążę, czuję się opuszczona i samotna... Ciągle czuję się senna, ranne wstawanie to dal mnie najgorsze męczarnie, jakich doświadczam, najchętniej w ogóle nie wstawałabym z łóżka i nie szła do tego zasranego liceum... W ogóle nie mam chęci do pracy, na widok książek chce mi się rzygać. Rodzice wnerwiają mnie każdym słowem, czuję się przez nich niezrozumiana, później siedzę w pokoju i ryczę, bo czuję się winna naszym kłótniom. Z drugiej strony, gdy w końcu pójdę do znienawidzonej szkoły, gdzie panicznie boję się każdej lekcji, najczęściej żartuję z innymi, nie muszę udawać śmiechu, jest on niewymuszony... Lecz gdy wracam do domu... Znowu dopada mnie dół, nic mi się nie chce, nie wychodzę z domu, jeśli nie muszę, nie chcę nikogo widywać, czuję, że jestem światu niepotrzebna i że nie ma sensu się uczyć czekogolwiek ani w ogóle zyć, bo i tak z tym wszystkim powędruję niedługo do ziemi... Jestem załamana, mam poczucie, że nie mogę wytrzymać sama ze sobą, że siebie nie rozumiem i że jestem jakaś chora... Czy to już depresja czy tylko zwykła burza hormonalna, którą przeżywa każdy nastolatek??? Proszę, odpowiedźcie, bo nie mam o tym z kim pogadać...

23 prawie, szkole juz dawno skomczylam, teraz pracuje, a czuje sie podobnie. Wiec to chyba nie "burza hormonalna" typowa dla nastolatkow.

Mialam tak samo jak Ty i tez jestem w liceum. Zawsze jak wracam do domu czuje zdenerwowanie, ataki agresji na rodzicow... W szkole radosc i udawanie, ze wszystko jest ok. W koncu peklam i poszlam do psychiatry. Dostalam leki i biore je juz 2 miesiac. Jest o niebo lepiej. Mialam takie same objawy jak Ty.

tez tak mam, ale zlozylo sie na to sporo rzeczy w tym zerwanie z chlopakiem (ktory mnie zostawil), chodze bez zycia od miesiaca... jestem po prostu dnem, zwlokiem, cieniem czlowieka, przestalam ryczec bo juz nie mam sily, tylko bym spala i spala... ale minie mi..musi, jestem tym juz tak zmeczona, juz nie mam sily tak dlaej zyc, tak bardzo znowu chcialabym byc szczesliwa ale w tej chwili jestem cholernie samotna, siedze w domu bo nie mam z kim wyjsc, chce mi sie ryczec... nie chce tak zyc, chce to naprawic ale nie potrafie, nie da sie