jestem tu nowa, z nowym problem...

Chciałabym zaznaczyc ze jeszcze nigdy nie wypowiadałam się na forum. Czytam problemy ludzi, nigdy nie miałam potrzeby wyżalić się.. do czasu.. do dzis, do 14.. Nie wiem od czego zaczac wiec zaczne od poczatku.. Jest bardzo ladny, wysoki, sympatyczny, ja.. tez niczego sobie, mam powodzenie u mężczyzn. Nie zdradze po ile mamy lat.. Spotkaliśmy się już siódmy raz. To on proponuje spotkania, chce się ze mna spotykac. Nie ma opini podrywacza, ale duzo dziewczyn mu powiedzialo ze jest niedostępny. Stwierdzil ze nie ma ochoty po 3 spotkaniach calowac się z dziewczyna a po 7 isc z nia do lozka. Po prostu chce poznac dziewczyne.. Mój problem polega na tym, ze spotkaliśmy się już 7 razy, dosyc duzo. Mowi mi mile rzeczy, ale w malych ilościach, calusy w policzek, komplementy typu ‘jestes bardzo ladna, sliczna, bardzo fajna. Cieszy mnie to lecz cos innego mnie zastanawia. Czy on nie chce zrobic pierwszego kroku? Jestem taka ze albo się angazuje albo nie. Nie chce robic sobie nadziei, nie chce mieć ciagle do niego dystansu. Chce się otworzyc. Co mam robic? Jeśli on mi nie daje odpowiednich znakow.. czy pasuje zapytac się mnie za kogo mnie traktuje? Macie jakies pomysły? Magda.

Ja bym spytał wprost co jest grane, lubie czyste sytuacje, bez niedomowień! :)

tez lubie jasne sytuacje. ale co mam mu powiedziec, spytac sie glupio - ej sluchaj za kogo ty mnie masz, jako kogo traktujesz? nie lubie robic pierwszego kroku...

Spytaj się go: \"kim dla Ciebie jestem\"... Moze faktycznie jest niesmialy i zamkniety w sobie... Nie lubisz robic pierwszego kroku, no coz, cos za cos... :o

z tego co mi mowil to jest niesmialy i wstydliwy..