DDA jacy są?

Szukam odpowiedzi na to pytanie, ponieważ mój chlopak jest DDA, próbuję go zrozumieć i żyć normalnie z nim.

Ja jestem DDA. To jest ciężki zywot. Prosze poczytaj o tym żebyś była wyrozumiała dla niego. zaburzenia.pl step.edu.pl psychologia.edu.pl psychologia.net.pl dda.pl dda.bhd.pl

niektóre z cech charakterystycznych: 1. zmienność nastrojów 2. brak wiary w siebie 3. brak własnego zdania 4. dda zawsze czuję się gorszy od innych. Musisz pomagać mu uwierzyć w siebie. Może to Ci się wydać bez sensu ale to jest bardzo, bardzo ważne. Mój mąż bardzo mi pomaga. Ma skończone bardzo dobre studia, jestem podobnoładna, zgrabna, atrakcyjna. Staram się być dobrym człowiekiem, mam pracę....... i co?........ i czuje się głupia, brzydka, zakompleksiona, gorsza od wszystkich...... tak własnie mają dda

Czytałam o DDA mnóstwo artukułów, chciałabym dowiedzieć sie od kogoś jak to jest naprawdę.

A powiedz mi czy DDA po przeżyciach z dzieciństwa są zdloni założyć własną rodzinę? Czy DDA umieją kochać i dbać o kogoś?

Co do DDA - nie jest to określenie patologii i nie ma żadnych sformalizowanych stopni DDA. Jest to formuła o charakterze hasłowym (nie ma takiej jednostki diagnostycznej w klasyfikacji chorób i zaburzeń psychicznych). Twoj facet jest normalnym człowiekiem. Zapewnie wydarzenia z dzieciństaw nadszarpneły jego psychike. ale to nie znaczy ze masz go traktowac jak dziecko specjalnej troski.

potrafią kochać i to bardzo.

Niektórzy dda kończą tak jak rodzice (rodzic) ale to nie jest żadna reguła. Ja jestem z moim mężem już wiele lat. Nie toleruję alkoholu. Sama nigdy nie wzięłam do ust wódki a od 10 lat (wcześniej piłam szmpana) jestem całkowitym abstynentem. Nie mam innych nałogów oprócz słodyczy.

Jestem wzorem żony i staram się być dobrym człowiekiem. Jeśli Twój chłopak nie pije to masz wielkie szanse na wspaniałego partnera. Osoby z dda są nadwyraz czułe i wrażliwe na krzywdę innych. Wszystkim staraja się pomóc (co nie zawsze jest dla nich dobre - często kosztem siebie). Dbają o partnera bo wiedzą z autopsji jak łatwo zniszczyć rodzinę. Nie wiem jak Twój chłopak ale ja np. nie moge zdecydowac się n dziecko. To też jest syndrom dda. Boję się, że sobie nie poradzę i odwlekam tę decyzję.

To tak jak mój facet, potrafi zjeść czekoladę jak kanapkę. Poza tym jest pedantyczny do granic możliwości, wszystko musi mieć najlepsze, najlepszych firm, w domu musi byc porządek, musi mieć najlepszą pracę, najlepszy samochód. Czasami wydaje mi się, że to paranoja jakaś. Poza tym zauważyłam u niego wahania nastroju, jest wesoły a w sekundzie potrafi się strasznie zdenerwować bez powodu. Poza tym wydaje mi się, że mnie kłamie z byle powodu, nawet wtedy kiedy nie musi. Ostatnio rozmawialiśmy o naszej przyszlości, wiem że nie chce ślubu, a ja chcę bardzooooo. To tak po krótce:-)

Co do dzieci to powiem ći, że kiedys powiedzial że chciałby mieć dziecko ale.... no właśnie to ale jest.

dda najczęściej są nauczone dbać o innych. ja np. musiałam martwić się w domu czy ojciec się nie udusił jak pił, czy okna pozamykane czy gaz zakręcony.......... Niestety do dziisiaj mi to zostało. Martwię się o wszystkich i o wszystko.

To jakbym czytała o swoim bracie.

On jak ma nitkę nie tak przeszytą to wyrzuca koszulę. Telefon po dwóc latach użytkowania wygląda jak nowy...... i tysiace innych przykładów. Jeśli jest podobny do mojego brata to masz pewnoć, że to bardzo wrażliwy człowiek i musisz umieć go podejść (to okropne określenie ale z nami po prostu tak trzreba). Jeśli chcesz jeszcze porozmawiać to podaj mi swoje gg i na każde pytanie postram Ci się odpowiedzieć.

Wszystko co piszesz o sobie i o bracie jest takie znajome..... A czy próbowałaś chodzić do psychologa np.?

Musi mieć wszystko najlepsze bo czuje sięgorszy od innych i w ten sposób chce nadrobić swoje wydumane niskie poczucie wartości. Ja to wszystko wiem ale niestety robię to samo. Też swojaniską samoocenę nadrabiam gadżetami. W moim przypadku jest jeszcze kwestia wiedzy. Moi rodzice nei wczuwali się w moją edukację . Dzieki Bogu jakośc skończyła liceum i studia. Teraz jednak cały czas czegoś się uczę. Tak jakbym chciała udowodnić , że mam ambicję tak jak moje koleżanki ze szkoły o których rodzice dbali i kazali im się uczyć. Mój brat natomiast kupuje coraz to nowsze smaochody, ubrania i gadżety. Mimo tego, że jest naprwdę bardzo dobrym fachowcem w sojej dzidzinie, i nie raz to udowodnił, mimo tego, że jest przystojny i zadbany to mniemanie o sobie ma na poziomie ściery wyrzuconej do rowu.

Bardzo bym chciała niestety na dłuższą terapię mnie nie stać a krótkie w przypadku dda nic nie dają. Dlatego Ci to wszystko pisze bo wiem jak ważne jest podejście partnera. Mój mąż czasami mi pomaga. Jednak chciałabym żeby więcej poczytał na temat dda i umiał mnie podejść, sprawić żebym potrafiła być z sibie zadowolona, bardziej szczesliwa. On potrafi się czasami tylko wkurzać jak płaczę w końcie. Nie potrafi zrozumieć, że osoba taka jak ja może być z siebie niezadowolona. Ale tak właśnie mają dda

kącie... oj przepraszam za błędy ale jestem w pracy i się spieszę z pisaniem

masz gg w pracy?

niestety nie zainstalowałam. Bęe w domu po 16 i tam mam gg. Jednak jeśli masz jakieś pytania to pisz spokojnie ja zaglądam na forum to Ci odpowiem. A jak coś jeszcze później to pisz na gg. Tylko nie podam Ci numeru bo nie znam. Jeśli chcesz to podaj swój a ja się odezwę.

Dobrze, to piszmy tutaj. Powiem Ci, że bardzo boję się przyszłości ze swoim M. Te jego wybuchy złości mnie przerażają, to jego podejście do normalnej rodziny, uważa wszystko za dziwne co dla innych jest normalne, ten brak chęci założenia własnej rodziny. Bardzo go kocham i dlatego zalożyłam ten topik. Chciałabym znać zalety i wady DDA, jak z nimi postępować. PS. A czy zdaża Ci się kłamać z byle powodu?

z tym kłamaniem to jest prawda. Nie iwem dlaczego tak jest i staram sie z tym walczyć jednak mimo wszystko zdarza się. Przykładowo ktoś się pyta kiedy kupiłam tę torebkę a ja odpowiedam, że trzy lata temu chcociaż zrobiłam to pół roku temu. Robię to mechanicznie, bez premedytacji, bez zastanowienia. Dopoki nie dowiedziałm się, że jestem dda to nie mogłam zrozumieć dlaczego tak robie. Teraz wiem i walczę .

Ile ma lat Twój M.

Mialam nadzieję, że to ja tak sobie wmawiam tylko:-( Boję się, że mnie oszukuje w kwestii innych kobiet, myślę że ma koleżanki internetowe, chociaż przysięga że nie. Klamie z różnych błahych powodów, że czasami mnie tym dobija.

31 lat ma

to tak jak mój brat :) i Jemu tez się nie spieszy a jego dziewczyna już o tym mówi To zależy jak długo ze sobąjesteście. Może chce Cię lepiejpoznać i być pewnym, ze bedzie z Tobą szcęsliwy. Ja z moim mężem byłam 9 lat przed ślubem

słuchaj jesli masz jakieś wątpliwości co do jego uczciwości to (wiem, ze to nie fair) musisz go sprawdzać. tak żeby nie wiedział. Może tu wcale problemem nie jest jego dzieciństwo a to , że Cię oszukuje i jest nieuczciwy? Mieszkacie razem?

Jesteśmy razem 1,5 roku. On chce żebyśmy zamieszkali razem, ale bez ślubu, żeby było dziecko ale bez ślubu (albo lepiej wcale), nie mogę tego pojąć.

Wiezsz koleżnka a kochanka to diwe różne sprawy. Może faktycznie ma jakieś koleżanki z którymi gada o pierdołach a boi Ci się powiedzieć. Boi się , że pomyslisz o zdradzie. Porozmwiaj z nim. Powiedz mu, że nie masz nic przeciwko koleżeństwu a może za jkiś czas wyzna Ci, że ma jakieś znajome wyłazcnie na pogaduchy

Co do wspolnego mieszkania to go rozumiem. ja też tak miałam . Miałam zmarnowane dzieciństwo i bałam się, że mogę zmarnować dorosłe życie. wolałam być pewna i się sprawdzić. Czy wspolne mieszkanie będzie też tak kolorowe jak spotykanie. I wiem, że to była dobra decyzja. Jesli Twoje przekonania nie stoją na przeszkodzie to zamieszakj z nim. To naprawdę najlepszametoda żeby się dobrze poznać.