Moje malzenstwo sie rozpada

Don Pedrooo, a jesteś zainteresowany pocieszeniem ? Czy może obawiasz się , że to Twoja żona ?

laska, nie pękaj, to klasyczna sytuacja można powiedzieć...:o

z ta różnicą, ze nie kazdy jest takim z przeproszeniem chamem jak on...

Kształć się jakkolwiek. Podnoś swoje kwalifikacje. Jakakolwiek dalsza (w sensie wykształcenia) szkoła zaoczna, jakikolwiek kurs lub szkolenie mogące podnieść Twoje kwalifikacje. To procentuje. Mąż musi zrozumieć, że nie jesteś dzieckiem potrzebującym jego opieki, tylko samodzielną partnerką. Jeśli nie masz pomysłu na szkołę lub kurs, to chociaż prawko z rób na dobry początek. Tego, co się nauczysz nikt nigdy Ci nie zabierze. Tam też poznasz nowe koleżanki, które być może podpowiedzą Ci, gdzie jeszcze można szukać pracy. :)

Nie jestem z Krakowa. Jasne sloneczko dziekuje ci za wspaniale rady,ale od wczoraj jest juz lepiej i byla rozmowa.Wszystko co lezalo mi na sercu powiedzialam mu,i dzis nawet chcial wyjsc gdzies ale niestety zostalismy w domu bo padal ndeszcz.Wiem ze musze sie czyms zajac bo inaczej zwarjuje i isc jak piszesz do ludzi.A tak to zyje tylko jego zyciem.

No wlasnie przed slubem bylam zwarjowana malolatką ktora chodzila na imprezy,smiala sie ,miala super prace.I to zawsze on byl o mnie zazdrosny,a teraz mamuska ktora nawet nie ma o czym porozmawiac.No chyba ze o dzieciach,np.jaką kupke zrobil synek,haha ale tak jest.

jasne sama sobie wybralam takie zycie,dziekuje.

i dziecko rok po roku, czy naprawde czasami tak trudno pomyslec