sobie z tym poradzic

studiuje w miescie oddalonym od rodzinnego o 200 km.. i jest problem.. bo strasznie, zbyt strasznie tesknie do domu. przyjezdzam co weekend a potem jak w niedziele mam jechac na studia to placze bo wiem ze znow nie bede widziala rodzicow przez tydzien. nie chce z drugiej strony studiowac w rodzinnym miescie bo to tylko marna akademia a ja jestem na dobrym uniwerku..:( studia mi sie podobaja jestem na wymarzonym kierunku ale sam fakt koniecznosci mieszkania w obcym miescie mnie dobija.. minely dwa tyg a ja mam wrazenie ze sa to wieki:( i juz placze ze znow w niedziele musze tam jechac:/ to chore

Nie za bardzo rozumiem dlaczego masz z tym problem Ja w wieku 15 lat musiałam wyjechać 400 km od domu i spotykałam się z rodzicami raz na dwa miesiące. Może to dlatego, że masz za mało zajęć. Jak ja miałam zajęty dzień od 6 do 21 to już nie miałam czasu myśleć o rodzicach. Poza tym musisz często myśleć o tym, że jeżeli skończysz dobre studja to później będziesz mogła widzieć się z rodzinką codziennie, a w dodatku będziesz mogła im pomóc. nota bene chyba warto się poświecić/....

a na którym jesteś roku i co studjujesz jeśli można wiedzieć??

I rok germanistyki

i mam za malo zajec..

o matko, nie rozumiem:o Tzn rozumiem, że ludzie niektórzy są tak zżyci z rodziną, ale żeby w wieku 19 lat tak tęsknić za mamusią, że aż bierze nichęć do studiów:o A gdzie studiujesz?

Myślę, że do tej pory rzadko rozstawałas się z rodzicami, domem (psem, kotem :-) ), pewnie Twoja mama jest twoją najlepszą kumpelą, rozumiecie się doskonale i czujesz się w domu najbezpieczniej-prawda? To początek takiej izolacji dlatego jest ci tak trudno, ale z czasem będzie o wiele lepiej. Może znajdź sobie jakieś zajęcie w wolnym czasie-jakaś praca, staż a może hobby? Gdy poznasz nowe osoby może przestaniesz się nudzić a wówczas tęsknota będzie mniejsza? Myślę, że czas rozpocząc dorosłe życie a teraz masz taki czas przetrwania...Powodzenia!!!