Obawa przed NOWOTWOREM!!!!!

Boję się i nic na to nie poradzę. Co z tego, że badam się regularnie jak można zachorować z dnia na dzień.

Nie bój się :)

psychologa ...

albo odwiedź psychologa :D

spokojnie...:),pomyśl sobie co ja mam powiedzieć jako pielęgniarka onkologiczna

jesteś pielęgniarką? to Ci coś powiem (przekaż koleżanką) niech że nas nie poganiają w czasie wlewu, spływa jak spływa nie moja wina, że żyły bolą i wolę wolniejsze ciśnienie..:( ;) Może pracujesz gdzieś w Warszawie? :)

a mnie martwi ignorancja dla tekiego tematu. wiekszosc ludzi mysli, ze im nowotwor nie grozi. owszem szkoda im chorych dzieci z telewizji, ale nigdy nie mysla, ze mogly by byc na ich miejscu. jak patrze na ludzi to widze u nich zdziwienie kiedy mowie, ze przestalam palic, malo pije, sprawdzam etykiety przed kupieniem czegos do jedzenia i co najwazniejsze unikam stresu. jest wiele rzeczy, ktore mozna zrobic aby uniknac nowotworu. wiem, ze jak ktos ma byc chory to pewnie i tak bedzie, ale mimo to warto o siebie dbac, a przynajmniej nie narazac innych. ludzie pala papierosy przy innych zupelnie nie myslac, ze to szkodzi.. wystarczy troszke ruszyc glowa aby uniknac problemow!

Oczywiście nie mam nic do dbania o siebie i badania co jakiś czas, ale nie rozumiem po co się zadręczać?

nie no zadreczac sie nia ma czym. co ma byc to bedzie, a optymizm jest podstawa sukcesu i zdrowia. z reszta kolorowa jest przykladem osoby walczacej i nie dramatyzujacej ;) duzo zdrowia zycze!

Kolorowa kartko jestem z Wrocławia...a chemię przetaczam zgodnie z instrukcją lekarza...niektóre preparaty przetaczam wolno inne szybko ze względu na szybki ich rozkład w soli fizj.

Kolorowa kartko----życzę dużo zdrówka :)

e tam, są chwile ciężkie i duże doły, ale nie zmienia to faktu, że szkoda życia na zadręczanie się. Walczę, ale co będzie pokaże czas i leczenie ;)

słyszałam kiedyś o Anielicy z Wrocławia może o Tobie była mowa :D szkoda, że tutaj nie ma takich aniołów :)

już tyle czasu opiekuje się moimi pacjentami...w szpitalu..prywatnie...kocham tą pracę,jest ciężka ale uśmiech pacjenta i uściśnięcie ręki rekompensują wszystko :)

wracajac do tematu to i owszem zmona zachorowac z dnia na dzien, ale to jeszcze nic nie znaczy;)

pielegniarka z powolania to naprawde piekne. przywraca wiare w czlowieka;) duzo mozna przeczytac o tym, ze pielegniarki czesto traktuja ludzi przedmiotowo itd.a tu prosze. dobrze, ze sa tacy ludzie:)

upadła- oby takich więcej, właściwie nie trafiłam źle, ale przy pierwszym rzucie (bo teraz mam nawrót i drugi rzut chemii) było kiepsko, nie mogłam nigdy dogadać się z tą pielęgniarką, zresztą nie tylko ja, ale było minęło, teraz przychodzi inna. Pani Kasi, przemiła się wydaję :)

dziękuje Wam za dobre słowa :)