przez chwilę miałam nadzieję...

Ale takie skurwiele nie zmieniają sie nigdy

Rozumiem Cię i łączę sie w bólu, Siostro. Bądź silna.

Skurwiele zazwyczaj takimi zostają długo. Trzeba mocnego wstrząsu w ich życiu aby się zmienili ;)

Myślę, że czasem nawet wstrząs nie pomoże...:(

Nie, chodzi mi o to, że czasami się zmieniają, ale potrzeba właśnie jakiś przeżyć, które by nimi wstrząsnęły i często jakieś wydarzenia właśnie ich zmieniają ;) Nie układa się między wami ?

Nas już nie ma. A uwierz mi, że wydarzyło sie bardzo wiele i mogło wstrząsnąć. I wstrząsnęło, ale tylko w mowie

wstrzas robi z czlowieka skurwiela, nie odwrotnie...

czyli bez różnicy czy są wstrząsy czy nie...

a jeśli byś utraciła rodzinę i wszystko co kochałeś i załóżmy, że chciałbyś ich odzyskać dalej byś się nie zmienił???

Odwrotnie też bywa. To zależy ;)

Jak bym kochał taką rodzinę, to bym jej nie stracił. No bo jak ? :)

NO właśnie, a ja głupia miałam nadzieję.

zalezy jakie wstrzaly. jesli ktos sie przejechal 5 razy i przejedzie sie kolejny, to bedzie jeszcze wiekszym skurwielem. jesli nie zrezygnuje i bedzie dalej probwac, ale wstrzas tym razem bedzie pozytywny, to jest szansa, ze sie odmieni... kazde kolejne nieszczescie zabiera czlowiekowi czesc wiary w jego wlasne szczescie, przez co zmniejsza motywacje do daznia do tego szczescia. zeby odzyskac kogos waznego, zmienilam sie bardzo, lecz to nic nie dalo. teraz bede jeszcze gorsza, niestety...

ok, ale jeżeli w większości odpowiadałabyś za te wstrząsy??? A nie kto inny. Zmieniłabyś się na dobre czy złe?

to jest jak zamkniete kolo. dostajesz w dupe pare razy, stajesz sie twarda realistka, masz szanse zeby byc szczesliwa, ale nie potrafisz sie odmienic i cale to szczescie bierze w leb i to jest kolejny, jak nie ostatni gwozdz do twojej trumny.

Z tym się zgodzę. Zbyt wiele nieprzyjemnych doświadczeń i człowiek zmienia się na gorsze po to, aby się bardziej uodpornić.

wiesz po latach zgodzę sie że do mojej, ale chodziło mi o jego. Bo ja zrobiłam sie cyniczna i wygodna

Albo inaczej nie wygodna, ale cenię sobie SPOKóJ, a on mi go nie gwarantował

ja sie zmienilam za pozno, bo po utracie kogos. tak, tez wstrzas mnie zmienil, ale na krotko, bo na czas, w ktorym mialam nadzieje, ze jednak sie uda to odzyskac. gdy ten czas minal, czuje, ze robie sie jeszcze 'gorsza' niz przedtem. jesli on doznal wstrzasu po tym, jak go rzucilas, to juz by prosil cie o powrot...

to nie ja rzuciłam

wtedy... a później nie umiałam zaufać już...

powiedz mu, ze czasami myslisz o rozstaniu, moze to go ruszy. dopiero, jak czlowiek sobie uswiadamia, co traci, zaczyna to doceniac.

juz po fakcie

tzn rzucil cie, wrociliscie do siebie i tym razem ty go rzucilas? bo juz sie gubie.. wiesz, jak do tej pory sie nie ocknal, to sa male szanse.

tak było jak mówisz, tylko słowo rzucił mi się nie podoba... a potem niby ja , ale jak dla mnie on odszedł, bo zerwał kontakt...że szanse marne wiem... smutno mi, że łudziłam się... a teraz lasek na sylwestra szuka w internecie...a zapomniał nie tylko o mnie i to boli

Nikt nie chce ze mna gadać, więc DOBRANOC. Sorry, coś mnie dziś wzięło za zwierzenia

widocznie mu nie zalezalo tak bardzo, aby walczyc. wybral to, co lepsze dla niego - ucieczke. nawet, jak bedzie tesknic czy cierpiec, to dla niego odejscie i tak jest lepszym rozwiazaniem. woli tesknic (a to przechodzi facetom nadzwyczaj szybko) niz probowac od nowa, bo z gory liczy na porazke.

skoro liczy na porazkę... a niech już tak będzie, ja też w końcu zapomnę...I... dzieki...

oni boja sie przegrywac najbardziej. dlatego ucieczka jest bezpieczniejsza. taki meski egoizm, tez tego nienawidze...

cholera ja nie rozumiem. Rozumiem niby, że ja... ale od dziecka też???