moja przyjaciolka non stop klamie

mam jej juz dosc, ciagle sciemnia, wymysla jakies niasamowite historie, nastawia przeciwko sobie ludzi, nie da sie z nia wytrzymac. ma w ogole probelmy z anoreksja bulimia i wszystkim co jest z tym zwiazane. jak z kims takim postepowac. jak z nia rozmawiam to juz nie wierze w ani jedno slowo jakie do mnie mowi, zbyt wiele razy sie na niej zawiodlam/

też miałam taką przyjaciółkę,a już nie mam bo doszlo do tego że próbowała poderwać mojego chłopaka,przy czym kłamała ciągle w żywe oczy mnie,jemu i wszystkim wokół.Myślę,że nie warto zadawać się z taką fałszywą osobą,bo prędzej czy później na pewno wywinie jakiś numer

no co do chlopaka to mi na pewno nie poderwie bo ona nie jest na pewno w jego typie a on w jej. i tak juz duzo zlego zrobila, nie wiem czemu ja sie dalej z nia zadaje. ma duze problemy ze soba. zadaje sie z coraz mlodszymi ludzmi ktorym moze chyba imponowac. ech mam za dobre serce. nie wiem po co sie z nia zadaje jeszcze chyba ze wzglad na stare czasy.ciezko nam juz sie rozmawia

a moja za to ciagle narzeka marudzi i mnie doluje.... :( normalnie jak sie z nia spotykam to pozniej znow wpadam w lekka depresje...przez to jej ciagle narzekanie na zycie :/

Wynika to z jej niskiej samooceny i niedowartosciwania

anoreksją czy bulimia hahah?

2 tygodnie w szpitalu ... moja najblizsza przyjaciolka nie odiwedzila mnie nawet na godzine, a ja sie tam nudzilam jak cholera ;/ Bylo mi strasznie przykro ...tym bardziej ze odwiedzaly mnie osoby o ktorych mialam nieciekawe zdanie ...

z takimi osobami bo to toksyczni ludzie. odbije sie to na waszym życiu i psychice. zniszczą to co macie, odbiorą to co mogli byście mieć. odseparujcie się jak najdalej od takich!! wiem co mowię... tkwiłam w takiej "przyjaźni" przez 15 lat.

ty sie mnie pytaj, ostatnio mowila ze anoreksja wczesniej ze bulimia,juz nie wiem co z nia.leczy sie u psychiatry. ona tez tak ma ze ciagle narzeka. albo np jak z nia rozmawiam to mam wrazenie (nie tylko ja) ze chce kogos tylko zdolowac. np opowiadam cos a ona oj nie przejmuj sie, bedzie dobrze, ale to straszne ble ble - w momencie jak ja sie wcale nie przejmuje, tylko mowie o jakiejs sytuacji. i ciagle wszystkich obgaduje a potem mowi obgadywanej przez siebei osobie co ta druga osoba na nia mowila -przez co sklocila ze soba juz wiele osob. w dodatku jest super wierzaca i non stop lata do kosciola. wwrrrrr czasami chcialabym jej nie znac po prostu

raz jak jej powiedzialam na prawde co o tym mysle to zaczela sie zachowywac jak wariatka, mnie sie czepiac. zarzucac mi jakies niestworzone rzeczy, uzalac sie nad soba ze ona ma tak ciezko ze ja nierozumiem tego...

moja mi keidys powiedziala ze ja ja powinnam pocieszyc a wcale tego nie robie i nie potrafie :(

a najlepsze jest to ze nie ma wilekich problemow....tylko je sobie sama wymysla....i zachowuje sie jak niedojrzale dziecko....

no to chyba jest taki ich problem,one sa niedojrzale i chca na siebie chyba w ten sposob zwrocic uwage otoczenia, zreszta tak tez sadze o tych wszystkich anoreksjach i bulimiach.

a raczej miałam....

up

a robi sobie przerwy w tym klamaniu jak je?Czy rzeczywiscie non-stop?Bo moze sie udusic.....................Ale musi byc wstretna...........

nie robi, klamie ze je bo to bulimiczko-anorektyczka jak sama o sobie mowi

jest przejawem zaburzen psychicznych, niska samoocenta etc.

Merge arrows Zasugerowano, aby ten artykuł zintegrować z artykułem Pseudologia. (dyskusja) Mitomania (łac. mitomania) lub też kłamstwo patologiczne - termin ten został wprowadzony w 1905 roku przez Drupiego na określenie wrodzonych tendencji do posługiwania się kłamstwem, przybierającym nieraz postać fantastycznych opowieści. U dzieci mitomania bywa najczęściej zjawiskiem przejściowym i łączy się z chęcią przeżywania przygód baśniowych. Niekiedy jednak u dzieci starszych i u dorosłych spotyka się tendencję do stałego rozmijania się z rzeczywistością. Tendencja do posługiwania się kłamstwem patologicznym bywa czasem skutkiem przebytych chorób organicznych mózgu (np. zapaleń), albo też bywa zależna od wrodzonych właściwości psychopatycznych. U niektórych osób o usposobieniu histerycznym mitomania może być środkiem zwrócenia na siebie uwagi otoczenia i dodania sobie znaczenia. Motywem kłamstwa patologicznego może być próżność, niekiedy zaś chęć wyrządzenia komuś krzywdy (np. przez anonimowe oskarżenie). Mitomania może również pojawiać się jako zjawisko przejściowe np. u przestępcy, którego oskarża się o jakieś wielkie i znaczne zbrodnie, podczas gdy popełnił tylko małe przestępstwo. Mitomanami często są osoby zakompleksione o niskiej samoocenie, dzięki opowiadaniu rzeczy niestworzonych chcą być w centrum zainteresowania. Na początku udaję się im to (powoduje to uzależnienie psychiczne od opowiadanie rzeczy nieprawdziwych). Szybko jednak są rozpoznawani przez otoczenie, przez to mają skłonność do częstych zmian środowiska np. pracy. Przeważnie są bardzo wrażliwi na uwagi typu: opowiadasz, niemożliwe kłamiesz, itp. Zaburzenia te jest trudno zdiagnozować podczas wywiadu z pacjentem, ponieważ są to osoby inteligentne i wiedzą że kiedy rozmawiają z psychiatrą muszą się "pilnować"