mam dość kłamstw mojej przyjaciolki

Moja koleżanka jest mitomanką, jesli chodzi o pracę. Mamy po 28 lat, kłamala juz kiedys na studiach, jak to świetnie wszystko zdaje, jak ją wszyscy chwalą, podczas gdy uczyla sie normalnie, miala poprawki itd. Potem byl czas szukania pracy. Słyszalam ciągle od niej, że pracodawcy o nią aż się tłuką, że na starcie pokonała setkę kandydatów, tylko... ona nie chce tam pracować bo np. za daleko, albo za mało płaca itd. I pracowala kilka razy, ale nigdy dłuzej niż pół roku. Raz pracowala z naszym znajomym, po tym jak skonczyla prace po pół roku, mowila że błagali ją żeby zostala, żeby zostala prawą ręką szefa, ale odeszła na życzenie. Potem spotkalam znajomego, który powiedział że po prostu ją zwolnili. Teraz wyjechala do innego miasta w sprawie pracy i zaczelo się. Dziś mi zakomunikowala że o pracę jest bardzo łatwo, że od rana ma telefony, że każdy jej chce, że dzwonił do niej sam prezes, że bardzo bardzo mu zależy żeby pracowała dla nich i chce się z nią umowić na rozmowę, bo ona musi dostac prace indywidualną (?). Że ma takie kwalifikacje że och, ach. I że generalnie - szefowie aż się zabijają żeby pracowala dla nich. Fakty są takie że ani nie potrafi obsługiwac komputera, ani nie zna żadnego języka, kierunek studiów nie jakiś poszukiwany tylko normalny, pracowała w paru miejscach, ale byly to zazwyczaj sklepy. Dziś nie wytrzymalam i powiedzialam jej że mam dość jej kłamstw, że klamie notorycznie i w nic juz nie uwierzę. Obrazila się.

Wiesz co, wg mnie to sprawa dla jej psychiatry. Tyle że lekarz za pracę z pacjentami dostaje wynagrodzenie a ty wysłuchujesz jej za darmo. Po co masz się denerwować? Mam nadzieję - dla twojego dobra - że ona obrazi się na trwałe.