pomóżcie...

Mam 21 lat!Jestem w 13 tygodniu ciąży...Nie bylo mi lekko przyjąć tą wiadomość do siebie,ale stalo się i oboję z narzeczonym jestesmy szczęśliwi z tego powodu...Niestety moja mama nie może się pogodzic z faktem iż w w ieku 45 lat zostanie babcią.Powiedziala mi wiele niemilych rzeczy...Począwszy od tego,że jestem gówniarą nieodpowiedzialną,aż po to,że przeze mnie do niczego w życiu nie doszła i żaluje,że mnie urodzila...Fakt,charakterek ze mnie trudny,ale nigdy jej nie upokorzylam,nie uderzyłam...jedynie wieczne kłótnie...o byle co.Jestem zalamana.Dwie najukochańsze osoby w moim życiu zmarly mi dwa lata temu...To moja babcia i tata,u których zawsze miałam wsparcie.Teraz zostałam sama...Mój chłopak caly czas pracuje i wyjeżdża w delegacje.Bardzo dobrze zarabia,więc póki co tak musi zostać...Widujemy się rzadko,jest moim najlepszym przyjacielem,ale nie chce mu tego mówić,bo nie chce,zeby on się z nią kłócil...Od dwóch dni płaczę,jest mi przykro....Zyć mi się odechciewa...sorry,że tutaj to pisze,choć to wcale nie jest interesujące...Muszę sie chociaż tutaj wygadać...

trzymaj sie:) i nie stresuj, bo zaszkodzi to dzidziusiowi:)

robię wszystko,żeby nie płakać,ale tak się nie da...Odchowałam jej dziecko,sprzątma jej w domu...Robię wszystko podczas gdy ona siedzi z dupą cały dzień i pretensje,że obiad musiała ugotować.Ja już nie mam siły.Nie wyprowadzę się,bo to dom mojego ojca...Nie będę jej ustępować.Mam dosyc jej...

Trzymaj sie 21. przykro mi ze wlasna matka Ci tak powiedziala, moze poprostu sie zirytowala i ponioslo ja troche ?? odchowalas jej dziecko - czyli wychowywalas wlasne rodzenstwo ?? to tylko o tobie odbrze swiadczy i znaczy ze jestes odpowiedzialna osoba. pozatym w takim przypadku, twoja mama nie ma \'prawa\' nazywac Ciebie nieodpowiedzialna gowniara, skoro to ona nie byla w stanie wychowac wlasnego dziecka i ty musialas to robic. Przykro mi z powody twojego taty i babci. rozumiem Cie, bo ja ze swoim ojcem tez mam ekstra kontakty, natomiast z mama jakos niezupelnie. nie wyobrazam sobie utraty ojca.

Szkoda zdrowia na słowne przepychanki,odpuść sobie,matka pewnie za chwilę pogodzi się z zaistniałą sytuacją po prostu daj jej czas...A nie możesz zamieszkać choć na jakiś czas z ojcem dziecka?

nic nie mogę ponad to, że wysłucham, przeczytam, co piszesz... najbardziej przykre jest to, że takie słowa słyszy sie od tych najbliższych:| chocby nie wiem jak ją poniosło, nie powinna była tego mówić ale może sie ocknie i zrozumie, że postapiła źle... posłuchaj, łatwo mi gadać, zwłaszca, że ta sytuacja mnie nie dotyczy, ale życze Ci siły, tyle juz przeszłaś, więc mam nadzieje, że dasz sobie radę najważniejsze jest teraz dziecko, więc staraj się nie brac do siebie tego co mówi mama, (wiem, że to niełatwe):| wiesz najważniejsze jest rónie to, że masz osobe na której możesz polegać, narzeczonego:] życze szczęścia i pomyśl, że ten okrs jest przejściowy i kiedyś będziesz bardzo szczesliwa