I co teraz?

Przejdę od razu do sprawy, żeby się niepotrzebnie nie rozpisywać. Od tygodnia jestem z chłopakiem w którym zakochałam się od pierwszego wejrzenia, on we mnie też. Bardzo się o mnie starał, robił miłe niespodzianki, pisał miłe rzeczy w smsach i za dużo by wymieniać co jeszcze. Co mnie jednak martwi, że postanowiłam napisać?? To że jak już jestesmy razem to między nami jest taka cisza, chwilkę o czymś porozmawiamy i znów głucho. Jakoś mam pustkę w głowie przy nim, a on do tego też gadulstwem nie grzeszy. Bardzo mało się odzywa. Więcej ja mówię, a jak już mówię to wydaje mi się, że same głupoty co dodatkowo mnie peszy. Cholera jasna jesteśmy dorosłymi ludźmi a wstydzimy się siebie czy sama nie wiem z czego to wynika? Jutro się będziemy widzieć a ja już na myśl o tym, że znów może być tak drętwo czuję jak skręca mnie w żołądku. Tak bym chciała by było dobrze. Co robić? Nigdy wcześniej i z nikim tak nie miałam. Pomóżcie, czekam na wasze opinie i rady!!!

:(

ogladnijcie film :P

Hehe już oglądaliśmy:) No nic, jakoś to będzie albo i nie...;)

domyslam sie,ze nie macie wspolnych znajomych....najlatwiej jest pojsc gdzies ze znajomymi,wtedy mozesz mowic "kojarzysz tego i tamtego?bo..."...i temat leci...a potem ploty jak wszyscy:P ja czesto na poczatku zwiazkow gadam o moich spostrzezeniac na zycie,jak sobie to wyobrazam itd,zeby wyeliminowac kogos,kto chce to zrobic inaczej...potem az do szczegolikow,ktore zycie przynosi,typu "nie wlaczam prania poki nie ma pelnego bebna"...o zwierzetach, o jego zajeciach,pozdrozach,marzeniach,snach itd

tez tak mialam z moim bylym .. po niby wielkiej milosci po 2 miesiacach sie rozstalismy ... nikt nie protestowal :O