Obudziłam się dzisiaj...

z błyskiem w oku, wiem, że mi się uda stanąć na nogi! Moje serce pękło na milion kawałków, krwawi, ale uda się odratować, posklejać, muszę zacząć żyć na nowo!

życzę powodzenia!

dają CI siłę, czuwają nad TOBĄ :)

:-o

Budzę się codziennie z taką myślą....ale wcale nie jest tak różowo:/

u mnie też nie będzie, ale muszę się postarać, bo co mi/nam przyjdzie z wiecznego cierpienia i ubolewania nad odejściem ukochanych osób. Zawsze będę kochała, wspominała, myślała, ale muszę stanąć na nogi, dla nich i dla siebie :) Mam nadzieję, ze znowu będę się śmiała, bo teraz zapomniałam jak to jest.