klopot!!!!!!!!!!!!!!! memu dziecku brak wiary w siebie

pani stwierdzila ze memu dziecku brak pewnosci i wiary w siebie spytala czy je chwale itd, powiedziala ze gdy syn widzi ze iinne dziecko robi cos lepiej odrazu rezygnuje z zadania i mowi ze on robi brzydko ze nie potrafi czuje sie okropnie jak wyrodna matka ktora nie chwali lub nie docenia wlasnego dziecka ale mnie sie wydaje ze ja go chwale nawet za duzo pani stwierdzila ze najlepiej isc z nim do psychologa -czuje sie okropnie czy ktos tak mial ?? co radzicie??

Witam Ja pracuję z dziećmi i zawsze w grupie znajdzie się dziecko które jest albo niesmiałe albo nie wierzy we własne siły? napisz ile ma lat twoje dziecko?

MOJE DZIECKO MA PIEC LAT jest jedynakiem wydaje mi sie ze rozpieszczonym niczego mu nie brakuje organizujemy rozne wyjazdy itd,czuje sie jak jakas wyrodna matka

wiem ze lubi byc pierwszy myslalam ze jego np. obrazanie wynika raczej z checi dominacjiale nie braku wiary w siebie zapytalam go czy w siebie wierzy powiedzal ze nie

rybakity ..co z ciebie za matka :O niszczysz synowi życie

spokojnie. pewnie pierwszy rok chodzi do przedszkola?

nie drugi wlasnie zaczal

aha, no to trochę gorzej. a jak było jak zaczął rok temu chodzić? chętnie chodzi do przedszkola? po prostu ma pewnie taki charakter, sporo dzieci które mają na początku edukacji problemy później radzi sobie świetnie, zresztą to jeszcze nawet nie jest początek jego edukacji...

tak do przedszkola chodzi bardzo chetnie bardzo lubi bawic sie z dziecmi na podworku czasem sa konflikty ale wiadomo ze to nieuniknione w grupie dzieci wiem ze zawsze stara sie byc najlepszy ale ktore dziecko tego nie chce a teraz ta opinia o nim ze brak mu wiary w siebie ze jest zamkniety na to aby probowac ze od razu sie poddaje

ze w jednej chwili potrafi byc wesoly a zaraz sie zezloscic ze konieczny jest psycholog

Wydaje mi się że to nie brak we własne siły jest problemem twojego dziecka, tylko to że chce być zawsze w centrum i zawsze tym pierwszym. A jak mu się cos nie udaje to się złości, bo przyzwyczajony jest że to on powinien być tym pierwszym.To jest bardzo często spotykane u jedynaków. Każde dziecko czy ma rodzeństwo czy nie pownno znać swoje granice, powinno wiedzieć co może a co nie. Dzieci które nie wierzą we własne siły nie podejmują niekiedy żadnych działań mówią np.nie umiem, nie zrobię, nie uda mi się itp. Równiez takie dzieci są skryte,nieśmiałe, lękliwe. ......................... Tutaj dużą rolę spełnia p.przedszkolanka lub nauczycielka w szkole, która powinna zachęcać dziecko do działania, motywować go. Poczytaj trochę o tym na internecie. A ty nie powinnaś się czuć jak wyrodna matka, nie wiem dlaczego tak siebie nazywasz.Ważne jest to żeby kochać swoje dziecko MĄDRZE.

jest na pewno bardzo ambitny i wszystko by chciał robić najlepiej i jak widzi, że inni są lepsi w czymś tam, to pewnie zniechęca się i odpuszcza, to nie dobrze, ale na pewno da się jakoś temu zaradzić... a może za mało tak regularnie codziennie czasu mu poświęcacie?

Dzieci które nie wierzą we własne siły nie podejmują niekiedy żadnych działań mówią np.nie umiem, nie zrobię, nie uda mi się itp.--ona wlasnie stwierdzila ze moje dzieckotak ma zapytalam jak jej sie wydaje zy mozliwa jest twoja peirwsza wersja tez tak pomyslalam zrobila jakos dziwna mine i stwierdzila ze byc moze ale jakos bez przekonania

isc do tego psychologa??

spokojnie, postaraj się spędzić z nim więcej czasu, baw się razem z nim, najlepiej wymyśl jakieś nowe zabawy których nie zna i obserwuj, jak będzie na to reagował, możesz też zaprosić jego kolegów i poobserować...

radzę Ci najpierw przekonać się w miarę możliwości na własne oczy jak jest, możliwe że przedszkolanka przesadza...a to że dwa, czy trzy razy nie miał ochoty na jakieś zabawy w przedszkolu jeszcze o niczym nie świadczy

wkurzyla mnie ta baba nie wiem wywolala we mnie jakies dziwne emocje

tzn?

wiesz trochę się to kupy nie trzyma, bo skoro on lubi tam chodzić, to musi lubić te dzieci, panie i wszystko z tym związane...stąd moje przypuszczenia, że ona może przesadzać, przecież i dzieci czasem nie są uśmiechnięte od ucha do ucha i są trochę bierne, tak jak dorośli...

mowilam jej ze ja tego nie widze u swojego dziecka jest bardzo gadatliwy broi szaleje a ona ze takie rzeczy wychodza w grupie sama nie wiem co mam myslec

no może mieć jakieś problemy w grupie, bo jest jedynakiem i może dlatego jest mu trudniej, ale bez przesady to nic poważnego...

z drugiej strony pewnie coś jej na rzeczy, bo niby po co by miała oszukiwać, ale to że przesadza też jest bardzo możliwe, ja miałam taką pielęgniarkę w szkolę która wymyślała dzieciakom choroby ;)

dokladnie tak powiedzala ,,radze pani is z dziekiem do psyhologa zaobserwowala brak wiary w siebie np. kiedy zobazy ze inne dzieko ladniej cos rysuje odrazu rezygnuje robi sie smutny lub obrazony i stwierdza ze on rysowa nie potrafi albo mowli ze jest głupi i nie umie tego zrobi --nie wiem pozulam tak jak bym ja mu mowila ze jest np. glupi a ja tego naprawde nie robie

przepraszam za bledy pisze za szybko jestem zdenerwowana

nie chce się wymądrzać, ale może usłyszał takie słowa od kogoś z rodziny, ojciec, dziadkowie? wiesz ja jest wrażliwy, to wystarczy, że raz czy dwa mu ktoś tak powiedział...

nie wiem tego by moze uslyszal cos takiego nie moge reczyc za wszystkich

mimo wszystko uważam, że jeśli chodzi chętnie do przedszkola, to znaczy, że nie jest źle i ta babka przesadza...

nawet tak w żartach mógł mu ktoś powiedzieć...

nie wiem co powinnam w takiej sytuacji zrobic byc moze isc do tego psychologa by moze mam nieuzasadnione obawy ale boje sie ze zaczna cos mojemu dziecku wymyslac

więc nie martw się :), mi też średnio wychodziło bawienie się z dziećmi w przedszkolu, a jaka teraz jestem mądra ;)