Twoja muzyka we mnie gra M.

Na krętej drodze staniemy oboje i powiemy że tak miało być kiedy nasze dłonie nie spotkają się z powrotem... Jak mydlana bańka pękają marzenia o wspólnym dniu. Jutro z Tobą nie nadejdzie a wczorajsze dni należą do przeszłości. Czuję pustkę, której nikt już nie jest w stanie wypełnić. Pusta lalka, pozbawiona życia i duszy, pozbawiona łez. Jednak kiedy popatrzysz raz jeszcze, dostrzeżesz jak pod powiekami gromadzi się smutek i żal gromadzi i przenika, tworzy mały strumyk zwany potokiem łez, pozbawiona duszy w Twoim mniemaniu. Popatrz raz jeszcze i przyznaj w końcu jak bardzo się mylisz...