Sarnena

Witam wszystkich na Sarnenie-wyspie osadzonej w świecie fantasy-świecie,który sami stworzymy,świecie,w którym uciekniemy od swoich problemów w świat wyobraźni... Tutaj wymyslimy życie tak niezwykłe,że nie będziemy musieli martwić sie tym i tak ciężkim życiem tu,w realu.Przyłączcie sie do mnie i odkryjcie wspaniałe życie razem ze mną... ZASADY: 1.To jest świat fantasy.Jestesmy tu,kim chcemy,zgodnie z zasadami fantasy,a nie science-fiction,czy realu. 2.Opisujemy,jak wyglądamy-nie musimy mieć własnego wygladu,mozemy go wymyśleć zgodnie z zasadami światów fantasy. 3.Nie podszywamy sie pod innych. 4.Najlepiej mieć tutaj czarny nick. 5.Akcja nie wychodzi poza Sarnenę. 6.Nie wchodzimy tutaj po to,aby sie ponasmiewać i poobrażać ludzi,którzy traktują to na serio. 7.Nie odnosimy sie do realu w sprawach postepu i cywilizacji.takie rozmowy prowadzimy poza tym topiciem. 8.W razie potrzeby,zasady bedę dopisywać. 9.Możemy mieć tutaj drugie imie-takie poza nickiem,które sami wymyślimy,ale to nie jest konieczność. 10.Poznajmy tutaj osoby,takie jak my-które pragną oderwać sie od świata rzeczywistości i żyjmy tutaj,jakby to było na prawdę. 11.Nie przeklinamy tutaj-jeżeli już,to tylko z jezyka drowów z \"The Drow Dictionary\"(mozna znaleźć go w Google). 12.Mile widziana kazda nowa osoba! 13.Tworzymy tylko jedna postac i nie modyfikujemy jej wyglądu ani głównych przekonań. 14.Wyjasniamy sobie nawzajem powody zmiany naszego postepowania-musza być logiczne. Oto ja:Nazywam sie Xanaphia Xiloscient.Jestem elfką wysokiego rodu.Nie jestem ani za wysoka,ani za niska.Figurę mam też ani zbyt szczupłą,ani zbyt grubą.Mam turkusowe,duże oczy i błękitne,proste włosy sięgajace do pasa.Ubrana jestem w długą,czerwona,zakrytą suknię prostego kroju.Nie pochodzę ani z arystokracji,ani z plebsu. Mieszkam w drewnianym domu,w niewielkiej wiosce w pobliżu lasu.Mieszkam samotnie. W tej chwili gram na mojej lutni.Siedzę przy kominku na drewnianym krześle obitym zielona tkaniną,przy dużym dębowym stole. Czekam na pukanie do drzwi i przerwanie mojej samotności... Czy ktoś mnie odwiedzi?

Zapraszam wszystkich chetnych... Możecie być,kim tylko zechcecie... Ja w tym czasie poleruję mój piękny,srebrny miecz obosieczny z wygrawerowanym moim imieniem na rękojeści i rozetą gotycką na klindze...Nie,żebym chciała zabijać,kogo popadnie-po prostu samotna kobieta musi się bronić jakoś...Zwłaszcza,jak mieszka sama i nie ma żadnej rodziny... Jak skonczę czyscić mój miecz,pójdę wykąpać się w pobliskim strumyku z czystą,przejrzystą wodą i pójdę przebrać sie w zwiewna koszulę nocna,uczesać błekitne,gładkie włosy i pójść spać w moim dębowym łożu z aksamitną,zieloną posciela... Może jutro ktoś przerwie ten gruby i mocny sznur mojej samotności...

niezłe