Jesienny smak

A mnie jest szkoda lata... Promieni słońca, letniego deszczu, kwiatów bez miary i trawy zielonej. Idzie jesień wolnym krokiem...stąpając powoli, zmierza ku nam. Z szelestem liści, gładkimi kasztanami w kieszeni i nitkami babiego lata. Ma i ona swoje niesamowite uroki... Zmierzch w blasku latarni z mgłą rozciągającą sie nisko. Szalik zawiązany wokół szyi i myśl o gąrącej herbacie malinowej... Jednak spacer w ową wieczorną chwilę jest niejako konieczny. Zatrzymać się w przydrożnej herbaciarni, zamówić gorący napar. A potem zamienić kilka słów ze znajomym kelnerem. I za kilka minut pójść niespiesznym krokiem....by w tańcu codzienności zakończyć dzień. jeśli znajdziesz chwilę by tu zajrzeć...zamienić słów kilka, wnieść powiew świeżości i kilka nut radości...zapraszam :)

Jabłka świecą na drzewach, jak węgle w popiele, wiatrak pęka ze śmiechu i powietrze miele. Jak na fryzie klasycznym dziewczyny dostojne z różowymi żądzami mężną wiodą wojnę. Już kasztan się osypał i ochłodły ranki; O, młody przyjacielu, poszukaj kochanki z małym domkiem, ogródkiem, sennym fortepianem, która by włosy twoje czesała nad ranem, z którą byś po śniadaniu czytał Mickiewicza - niech będzie silna w ręku, a piękna z oblicza, jak jesień zamyślona, jak jesień śmiertelna i jako jabłko owe cierpka i weselna. K.I. Gałczyński

Znam go... pięknie pasuje..Dziekuję :) Mały domek z ogókiem...w ogródku pierwsze oznaki jesiennej pogody. Zimno....Herbaty zaparzę...może posiedzimy przed kominkiem z trzaskającymi iskrami... Zrobiłam susz z roslin polnych. Pięknie się komponuje w kuchni z zielonymi jeszcze kłączami ziół :)