W samowarze gotuje się woda!

Hej Dziewczyny!... i Chłopaki! :) Co zrobić, gdy w samowarze za mocno gotuje sie woda?? Strasznie u mnie zawrzało! Potrzebuje jakiegos wentyla bezpieczeństwa. Mam nadzieję, ze znajde sposób, aby uszło mi troche pary...

Tu tematów rodzi sie kilka na minute, mam nadzieje, że traficie

;)

Dzieki!! To tez się czasem przydaje :)

Teraz prowadzi się strasznie wirtualne zycie - to przerażające. Począwszy od najmłodszego, po dorosłych, każdy siedzi tylko z nosem przy komputerze, telewizorze, komórce, maile, czaty, smsy... internet ma pomagac w życiu, można w nim znależc wszystko, ale nie może go zastepować. A gdzie miejsce na bliskość??

Od wieków kobiety zajmowały się domem, dziećmi, a mężczyźni polowali, zajmowali sie gospodarstwem...a teraz jak facet siedzi 20 godzin przy komputerze/dobe, to nic dziwnego, że jest agresywny... dziwne, ze jeszcze nie ma syndromu cieśni nadgarstka, od nieustannego trzymania myszki

A gdzie czas na czytanie książek, słuchanie muzyki, wspólne posiłki, spedzanie czasu z rodziną... nie ma. Żyjemy w strasznie zwariowanych czasach.

Idę po dziecko do przedszkola, a potem na dłuuuuugi spacer. Najwięcej spokoju daje właśnie kontakt z przyrodą.

Takie czasy Mała Syrenko... Wszyscy pędzą gdzieś, zajmują się tysiącem spraw na raz, ale czy czasem przystaną żeby zastanowić się po co? Znam takich co pracują całe dnie, najpiękniejsze chwile życia uciekają między palcami... może lepiej było żyć w XIX wieku, wspólnie prowadzić dom, a wieczorem czytać razem książki przy kominku?

Zaraz wychodzę z pracy i jadę po bilety do teatru:) chociaż tyle kultury sobie (nam) zafunduję...

Ciesze sie Piccola, że macie perspektywy na wspólny wieczór we dwoje... też bym chętnie poszła do teatru :). I to jest najważniejsze - czas dla siebie, dla rodziny, na chwile rozmowy. Mój mąż woli spędzać czas z komputerem, niż ze mną. Trudno, przecież nie będę płakać, jego strata!

raczej w czwórkę, bo jeszcze siostra + szwagier, ale i tak się cieszę!!! Największe szczęście w środku tygodnia, jak on wraca z pracy przed 20:00... fajnie co nie? ale cóż, żyjemy od weekendu do weekendu i mamy jakieś nadzieje, że obecny stan się niedługo odmieni:)

co do komputera to mój mąż spędza 11-12 godzin w pracy przed komputerem, więc jak w końcu dotrze do domu, to przynajmniej nie ma ochoty siadać przed komputerem:) przynajmniej jakiś plus!!!

Dobrze, że macie perspektywy na przyszłość, wspólne plany... duzo szczęścia życzę!!!

:) :) :)

Mój też pracuje 8 godzin przy komputerze i świata poza nim nie widzi, każdą wolną chwilę, każdą sobotę , niedzielę, święta z nosem przy laptopie, a broń Boże, żebym ja się do niego zbliżyła do laptopa, tknąć go nie mogę, to najwieksza świętość...az mnie kusi nieraz, zeby go wyrzucic przez okno

Czytałaś "Dom nad rozlewiskiem"? Bardzo piekna, mądra i życiowa książka. Właśnie czytam jej druga część "Powroty nad rozlewiskiem". Skłania mnie do wielu refleksji - czy Tu jest moje miejsce?? Czy tam gdzie dom, rodzina, przyjaciele??

Wracam do lektury i wszystkim ja polecam!

nie czytałam... chętnie kiedyś zajrzę do tej lektury. Idę na przerwę na lunch, a potem dalej do pracy! zazdroszczę kilku wolnych dni:)

Grzałam się pod kołderka, aż usnęłam... te 10 dni wolnego, to wielki plus pracy zmianowej, w tym czasie mam 4 nocki, a całe dnie się byczę

Na pracę nie narzekam :)

Ja też na pracę nie narzekam (no dobra, często narzekam, bo czasem bywa bardzo ciężko, ale ogólnie bardzo ją lubię)... Dlatego też trochę obawiam się zmiany pracy, bo jeżeli zdecydujemy się na przeprowadzkę, będę musiała poszukać czegoś nowego, a wszystko co nowe przede mną, trochę mnie przeraża... ale może powinnam się odnosić do tego w ten sposób - że wszystko co nowe, to często zmiana na lepsze?

a praca w stałych godzinach ma plusy i minusy, ale jak codziennie od poniedziałku do piątku o 6:30 dzwoni budzik, to raczej myślę o jej minusach... marzy mi się praca w domu:) w kapiciach i piżamce;)

Piccola... budzik dzwoni u Ciebie o 6:30?? Co za rozpusta!! ;) Ja już o tej porze jestem w drodze do pracy, ale na szczęście, nigdy nie lubiłam długo spać, więc nawet mi to odpowiada :) Co do zmian w życiu - faktycznie nie należy się ich bać... czasami trzeba podjąć ryzyko i nieco przemeblować swoje życie. Najważniejsze, to nie pozostać w stagnacji, tylko robić kolejne kroki w przód i ...rozwijać się,....zdobywać nowe doświadczenia,....żyć pełnią życia!! :)

Ooo... widzę, że dołączyła do nas jakaś optymistka :) Od czytania takich wypowiedzi od razu robi się cieplej, oby było ich jak najwięcej!!

Z tym optymizmem to różnie u mnie bywa.....raz widzi się szklankę do polowy pełną, a raz do połowy pustą ;)

a co do "dołączenia się", to przyznam że przyciągnął mnie temat forum....wydaje mi się że tylko tutaj uzyskam właściwe odpowiedzi na pytania typu: skąd brano ziemię pod Kopiec Kościuszki? itp. ;)

Późno, bo późno, ale nareszcie znalazłam czas, żeby zajrzeć na to forum...tematu w "samowarze gotuje się woda" nie sposób minąć obojętnie...a tutejsze wypowiedzi - też niczego sobie :)...

a odnożnie odpowiedzi na pytania o ziemię pod Kopiec Kościuszki...naprawdę prosta sprawa!...(takie hasła na zawsze pozostają w pamięci)...oczywiście: SPOD RACłAWIC!!! ...:)

wierzę, że to forum na dobre rozrusza nie tylko moją pamięć :) bo wspomnień jest mnóstwo :)...