przeżycia z porodu

ehh ja bede rodzic w Anglii strasznie sie boje ale coz skoro tyle kobitek rodzi i jakos daja rade to czemu ja mialabym nie dac:) termin na listopad:)

hihi:) też tak myślałam że jak inne dają radę to ja tez dam... nawet się nic nie bałam i nie stresowałam porodem... no i tak mnie sponiewierało że nie dałam rady i musieli nam pomóc próżnociągiem... gdyby nie to że mieszkam w uk i przy następnym porodzie będę mogła na wstępie krzyczeć o epidural to nie zdecydowałbym się na następnego bobasa nigdy w życiu...

ok 22.00 zaczęłam odczuwać słabe skurcz,o 24.00 były niezbyt mocne ale regularne co 5min. pojechałam do szpitala,lekarz zbadał mnie i powiedział,że poród się zaczął.na porodówce przyjęły mnie panie wybudzone za snu i rozczochrane,tak,że można było się przestraszyć... podłączyły KTG i zaczęły zadawać milion pytań dotyczących ciąży...po skończonym wywiadzie odłączyły KTG,jeszcze raz zbadały i ...poszły spać wstały ok.6.00 rano,przyszedł lekarz i powiedział,że od momentu przyjęcia nic się nie zmieniło,a skurcze miałam krótkie,ale dość silne i co 3 min. o 7.00 przyszła inna zmiana a ja już nie mogłam wyleżeć z bólu(miałam już bóle krzyżowe),pozwolili mi trochę pochodzić,ale to nic nie dało... przyszedł lekarz i kazał podłączyć kroplówkę i dać zastrzyk w tyłek na przyśpieszenie rozwarcia...a bóle jaki były silne takie były...myślałam tylko o tym,że nienawidzę swojego męża bo to wszystko jego wina kroplówka i zastrzyk podziałały natychmiastowo...nie cieli mnie-sama pękłam ;( później szycie bez jakiegokolwiek znieczulenia...na szczęście zszyła mnie dość dobrze,bo później nawet za bardzo nie bolało poleżałam jeszcze dwie godz. i pózniej już na sale