Niepełnosprawni

Zakładam topik dla tych, którzy są nie w pełni sprawni fizycznie, a maja ochote popisać. Oczywiście niekoniecznie o swojej niepełnospraności - ot, tak, na luźne tematy życia codziennego czy jakiekolwiek inne. Zapraszam do rozmowy i pozdrawiam gorąco!:)

tylko nie mow ze szukasz faceta :o

Niepełnosprawnych tu, Jacku, nie zapraszałam, wiesz?:P

* niepełnosprawnych umysłowo Miało być.

Jeśli chcecie porozmawiać faktycznie o problemach osób niepełnosprawnych to polecam wejść na http://www.rampa.net.pl/ . Strona zawiera wiele działów związanych z osobami poruszającymi się na wózku :)

no jestem niepełnosprawna i co?

A o czym chciałabyś porozmawiać? Jestem kobietą, żyję z niepełnosprawnością od zawsze... może dlatego był czas przywyknąć :) i ... żyję normalnie, tzn. skończyłam studia, pracuję, założyłam z mężem rodzinkę, mamy córkę... przyjaciół... takie zwykłe życie, tyle że trochę wolniej, bo jednak stopień umiarkowany ogranicza... ;) Pozdrawiam

Mam mamę na wózku i strasznie mnie to denerwuje, że w PL ciągle jak w lesie. Brak udogodnień dla osób niepełnosprawnych. Wystarczy jedynie zainwestować w platformy dla niepełnosprawnych, albo specjalne windy. To przecież tyle nie kosztuje - tak jak tutaj jest napisane http://windy-schodowe.pl/oferta/platformy-schodowe-dla-osob-niepelnosprawnych poza tym, teraz rusza jakiś specjalny projekt i mają dofinansowywać takie inwestycje. Eh, szkoda gadać.

Ja jestem niepełnosprawnym mężczyzną. Nie poruszam się na wózku ale mam poważne problemy ze wzrokiem. Stopień umiarkowany. Ogólnie jest ciężko. To prawda że ciężko zakceotiwać to, że na wiele rzeczy po prostu potrzebuje się więcej czasu. Zawodowo jakiś sobie radzę- skończyłem studia, nawet podyplomowe ale ze znalezieniem pracy miałem poważny kłopot. Kiedy w końcu coś znalazłem to zarabiałem znacznje mniej niż moi koledzy z branży. W końcu założyłem swoją firmę- łatwo nie jest ale sobie radzę. Ciezko konkurować z innymi mając balast niepełnosprawności. Dobrze że PFRON refunduje część składek na ZUS. Jestem sam, ale już się z tym pogodziłem. Pod tym względem kobietom jest jednak łatwiej. Tak jak w życiu zawodowym, ciężko rywalizować kimś o kobietę mając balast niepełnosprawności.

Jestem niepełnosprawna od urodzenia teraz mam 28 lat i staram się z mężem o dziecko. Nigdy jakoś specjalne nie odczuwałam swojej"inności"