Zadzwonić?

Mój tata wyprowadził się z domu i nie widziałam go jakieś dwa lata. Na początku dzwonił, przysyłał prezenty, ale teraz już się nie odzywa. Miałam go nienawidzić za to, że nas zostawił, ale tak naprawdę bardzo za nim tęsknie. Może nie całkiem za nim, ale zostało takie puste miejsce po nim, tęsknie za słowem tata ( a jeśli musze coś mówić to tylko 'ojciec', chociaż nie lubie tego słowa). Tęsknię za jego dowcipami, wycieczkami do lasu, za..za wszystkim, oprócz tego, że czasami krzyczał, nieraz uderzył, nieraz wrócił pijany i się awanturował - ale to jakoś wyparłam z pamięci. Żałuję, że teraz nie mogę biec do niego z każdym głupim problemem, czasem wydaje mi sie, że jest to moja wina, że odszedł - ale wtedy bylam taka dziecinna i dziwna. Teraz mam 16 lat i codziennie płacze - mam depresje i nie mam ojca, którego tak bardzo chciałabym miec, tak go potrzebuje.. Od czasy wyprowadzki nie rozmawialismy ze soba tak szczerze, jedynie był to jego monolog pt"ja jestem niewinny, to wszytko matki wina, która buntuje mnie i siostre". Chciałabym zadzwonić do niego, tak poprostu - Zapytac co u niego, gdzie jest, opowiedziec o nowej szkole - on by mi nie przerywał, był spokojny, miły i choć troche byłoby mu przykro, że nie jest ze mną.. Chce zadzwonić, ale boje sie jego reakcji. Z drugiej strony chce zdążyć z nim sie porozumiec zanim umrze, wtedy nie wybaczyłabym sobie do konca zycia tego, że pierwsza nie wyciagnełam reki. Co robic, dzwonić?

dzwon,na pewno sie ucieszy

ja nie mam ojca od roku, tęsknię a powinnam nienawidzić. trzymaj się

Oczywiście, zadzwoń. Ale musisz liczyć się z tym, że rozmowa niekoniecznie będzie przebiegała tak, jak to sobie wyobraziłaś. On może być zaskoczony, czy nawet niechętny. Dużo zależy też od tego, jakie były wasze relacje przed rozłąką. Ale próbować zawsze warto. Szczególnie, gdy tęsknisz za ojcem.