tabu

moja przyjaciółka powiedziała mi ostatnio, że poroniła kilka lat temu. Zdziwiłam się, bo znamy się dosyć dobrze i nie takie rzeczy sobie mówiłyśmy. Ocyzwiście to była dla niej trauma i koszmarne przeżycie, to jasne, ale czemu to ma taki status strasznego sekretu? zastanawiam się na czym polega to tabu, że wyszscy jakby wstydzą się o tym mówić. spotkałyście się z tym?

ja mysle, ze to sprawa zalu i traumy wlasnie. Niechetnie mowimy o rzeczach tak bardzo bolesnych.

Ale rzeczywiście jest coś takiego że się nie mówi. Tyle kobiet przecież poroniło a wydaje się, że to zawsze taka indywidualna tragedia....

ja bym nie mowila z obawy, ze ktos pomysli, ze sie nad soba uzalam. jak stracilam kogos bliskiego to tez staralam sie o tym nie mowic. to byla taka moja wlasna tragedia, ktorej raczej nikt by nie zrozumial.

pamiętam jak bohaterka serialu "Sześć stop pod ziemią" poroniła i jej matka właśńie tak ją pocieszała, że to się strasznie często dzieje tylko nikt o tym nie mówi. Ale nwiem, czy jej ulżyło.

Nie chodzi mi nawet o ulgę ale o jakieś ogólne, wiecie, WSPArcie wzajemne kobiet. Wiadomo, że każda z nich cierpi, ale nie ma czego ukrywać!

a moze niektorzy wola cierpiec po cichu...

Chm, chyba nie jest tak,że ludzie w ogóle o tym nie mowią, tu na przykład masz linka do forum, gdzie kobiety właśnie na ten temat wymieniają historie: http://smyk.com/index.php?option=com_forum&action=thread&id=3089&Itemid=0 (ostatnio juz drugi raz linkuje to forum. nie jest najweselsze, heh, zly znak ;))

OK, dzieki,:)

No tak, tam chyba wszystkie panie po poronieniu, trochę ich jest. nie mawięc dlamatu, chodziaz ja tez zauwazylam jakis strach przed tym tematem i w ogole tym slowem...

Może obracasz się w środowisku ludzi przesądnych ;)