Co mam o tym sobie pomyśleć??? co dalej robić???

zacznę od tego ja 24 lata 2,5letnie dziecko on 37 po rozwodzie bez dzieci.... oboje wysyłamy sobie jakieś znaki, ale on jest taki nieśmiały... zachowuje się jak 16 letni podlotek. Jak do siebie piszemy na pocztę to jest tak fajnie, przyjemnie i "coś wisi w powietrzu" jak się widzimy to czar tak jakby pryska, brakuje tematów do rozmowy..... [:/] cholernie się na mnie patrzy wtedy gdy "nie widzę" uśmiecha się, pojawia mu się na buzi banan jak mnie widzi z daleka, i tyle i cała reszta stoi w miejscu.... jak nie zrobię jakiegoś kroku on niby próbuje ale jakoś ma wielkie opory. Lubi moje dziecko, widzę że próbuje łapać z nim kontakt. co robić jak do takiego faceta podejść, żeby się nie przestraszył i nie uciekł????