Co zrobić?

Moja historia wyda się dziwna - ale ze wzg. na fakt, że sama nie potrafię sobie z nią poradzić piszę tutaj. Dawnoooo temu - byłam związana z człowiekiem w którym byłam szaleńczo zakochana. Pewnego dnia, bez konkretnego powodu - poprostu wyjechał, straciąłm z nim całkowity kontakt na lata. Nie potrafiłam zrozumieć dlaczego tak zrobił, nigdy nie kłóciliśmy się, wydawało mi się że zawsze jestem wobec niego fair. Przed jego wyjazdem oddalaliśmy się od siebie (ja dużo egzaminów na uczelni, on praca a przede wszystkim duża odległość w miejscach zamieszkania). Codziennie rozmawialiśmy - ale nie wspominal o wyjeździe pewnego dnia - poprostu zniknął z mojego życia. Byłam zdruzgotana - jakidiotka wydzwaniałam po jego kolegach - żenada. Stan zawieszenia (od żalu pzrez złość do żalu spowrotem) trwał lata. Bardzo kochałam tego człowieka i wydawało mi się, że on mnie też. W każdym kolejnym związku - szukałam jego - ale nikt nie był nim .... Po latach zapoznałam świetnego człowieka - pokochałam go i stał się dla mnie ważny sam w sobie - nie szukaąłm w nim tamtego - bo on był cuowny sam w sobie. Kilka dni przed ślubem zadzwonił (szok !) mój były i zapytał czy jestem szczęśliwa czy wszystko u mnie ok. Porozmawialiśmy chwilkę - nie czułam do niego nic - poza ciepłym wspomnieniem z przeszłości. Mój maż i moja rodzina stała się treścią mojego życia - czasem bez żalu czy zlości wspomniałm tamtego - ale to moja rodzina jest nr 1. Po latach odezwał się ponownie - napisał list - odpisałam kurtuazyjnego maila - napisałam parę słów o sobie o swojej rodzinie pracy. Odnowiliśmy mailowy kontakt. Wspominaliśmy (śmialiśmy sie) z dawnych czasów, pisaliśmy o codzienności. Rozmowy bez podtekstów. Nagle wystrzelił, że mnie kocha .... tłumaczyłam obracałam w żart innym razem na poważnie -ostatecznie zerwaliśmy kontakt na kolejne lata podczas których wysyła krótkie maile - co u Ciebie, czy wszystko ok - dpisywałam równie zdawkowo ... ostatnio jednak dostałam maila z treścią - pomóz mi zapomnieć - ico ja mam zrobić ????