nie chcę iść do pracy

o ja pierdziele...masz problem? zatrudnij sie na pol etatu wtedy nie bedziesz przepracowywac 1/3 doby tylko 1/6... poza tym w tygodniu masz zawsze 2 dni wolne (bo 5x8 to 40 a pracuje sie okolo 40h tygodniowo) do tego 26 dni urlopu wypoczynkowego w roku(no chyba ze masz mniej lat przepracowanych) do tego 4 dni urlopu na zadanie w roku i jeszcze urlop bezplatny, chorobowe....mowie Ci jak dobrze wymanewrujesz to sie nie zacharujesz.... Ja tez swojej pracy nie lubie ale nie bede siedziec jak osiol w domu i tracic czas...wole isc do pracy przemeczyc sie te kilka godzin (chociaz tak dostaje w pracy w d*** ze nawet nie czuje jak te 8h mija) dostac wyplate i kupic sobie to na co nie pracujac nie moglabym sobie pozwolic...

w górę w górę!!!

Ja prtacuje 10 godzin i daleko dojezdzam, co mam rzec?

pochlastaj się:(

no chyba tyle, ze autorka musi byc nieporadna, bo jak sie pracuje 8 godzin i nie dojezdza bardzo daleko, pozostaje czas na rozwoj i zycie osobiste nie pochlastam sie, bo zarabiam 3000, a zamierzam wiecej :)

SQL to chociaż tyle masz dobrze że ładnie zarabaisz a co ma powiedzieć ktoś kto haruje a zarabia 1200 na rękę???tylko się pochlastać:(

rozumiem autorke. bardzo podoba mi sie zycie studenckie i pojscie do pracy dotniemily obowiazek... moze mam na razie takie skojarzenia, bo do tej pory pracowalam podczas kilku wakacji i zawsze ta praca trwala ok 11 godzin i byla slabo platna (plus 1,5 h dojazdu... nie mialam zycia w ogole...), albo byla za marne grosze i w zlych warunkach (kasa w tesco :/). takze nie jestem niestety czlowiekiem pracy, nie chce pracowac... :/

ja skonczylam studia i do tej pory nie mam pracy, nawet nie szukam, wiem jaka jest sytuacja i ze nie ma sensu za bardzo szukac, bo zawsze znajdzie sie ktos lepszy i z doswiadczeniem. na razie dorabiam sobie w domu, robiąc to co lubie ;) praca w domu najlepsza, przymajmniej ja tak uwazam. nie wyobrazam sobie kiedys chodzic codziennie na 8 i wstawac o 6 :o jak za czasow szkolnych, koszmar :o

ffghhgfgfdfdf a jaka to praca w domu? tez bym tak wolala. ogolnie dodam, ze nie zamierzam byc pasozytem i kiedys w ogole nie pracowac, bo do pracy zmusi mnie zycie, ale wiem, ze jesli nie znajde jakiejs przyjemnej pracy, bez nadmiaru godzin, to bede bardzo nieszczesliwa :/

ja trochę ją rozumiem. bałam sie bardzo mojej pierwszej "dorosłej" pracy po studiach, nawet aby to odsunąć zaczełam drugi fakultet. Byłam przerażona bo to już nie było sprzątanie w ang hotelach czy kelnerowanie, to było takie odpowiedzialne i dorosłe... w końcu poszłam do pracy bo czułam oprócz lęku potrzebe usamodzielnienia sie. I opłaciło sie, odzyłam psychicznie -chociaż pierwszy miesiąc byłam bardzo zestresowana i zmęczona - potem było już z górki :) na studiach na 2gim kier. przeniosłam sie na zaoczne, jest ok, kupuję własnie mieszkanie - bardzos ie ciesze z tego powodu - bez pracy nie byłoby to możliwe... nie bój sie :) powodzenia :)

skanska - uslugi edukacyjne przez neta :p jesli jestes w czyms dobra i skonczylas studia zwiazane z tym kierunkiem to bez problemu mozesz np. pomagac ludziom przez neta piszac jakies prace, rozwiazujac zadania czy cos. choc duzo z tego nie mam niestety, nie daloby sie zarobic na utrzymanie domu, ale na razie i tak mieszkam z rodzicami wiec nie musze sie o to martwic. mam na wlasne wydatki :) pozdrawiam

a siebie w normalnej pracy po prostu sobie nie wyobrazam, glownie dlatego bo jestesm bardzo niesmiala i malo komunikatywna ;) a jak wiaodmo do pracy szukają przebojowych ludzi, ja taka nie ejstem niestety i to sie juz raczej nie zmieni :)

ffghhgfgfdfdf - tu się z tobą nie zgodze, ja też z natury jestem osobą niesmiałą ale zycie mnie zmusiło do przełamania siebie, mam takie stanowisko pracy gdzie musze się komunikować z wciąż nowymi i obcymi osobami (często w języku obcym), na początku było ciężko a teraz jest ok. W sumie lubie swoją prace jest fajna, odpowiedzialna, poznaje ciekawe osoby z różnych zakątków świata, kasa też jest niezła. Po studiach też mi się nie chciało iść do pracy ale teraz chodze do niej z usmiechem na twarzy :)

wiem ze tak powinno byc jak piszesz, czyli niesmialosc powinno sie przelamac z wiekiem, ale u mnie sytuacja jest inna. na studiach tez przeciez mialam szanse sie przelamac i co? jeszcze mi sie pogorszylo. nie wiem czemu wsrod ludzi czuje sie taka bardzo stlamszona, ciezko mi byc soba, jak ktos o cos zapyta to zaraz sie stresuje i zaczynam sie jąkać, dlatego w sumie do zadnej pracy z ludzmi bym sie chyba nie nadawala. zle sie czuje wsrod ludzi, najlepiej czuje sie wsrod ksiazek, w swoim wlasnym towarzystwie.

a w domu ogupiejesz

ja pracuje po 9,5 h w bardzo stresujacych warunkach, ale adrenalinka i bardzo konkretna kasa mi to wynagradza. Aczkolwiek fakt faktem, jesli sie jest prawie 11 h poza domem, to ciezko o normalne zycie...