Samobójstwo - tak, czy nie ?

Często rozmyslałam nad zakończeniem życia \"na siłę\". Mimo, iż mam 16 lat naprawdę życie mnie skopało i to porządnie. Rodzina - nieczułe żule i tyle. Ojciec zboczony, nie wiadomo kiedy przyjdzie mu pomysł z molestowaniem albo czy czymś innym(chyba wiem jaki on ma \"wzrok\", te jego wyzywające oczy, tfu...), matka się rzadko do mnie odzywa jakbym ją próbowała zabić. Z drugiej jednak strony próbują w jak największy sposób zaspokoić swoje ambicje MNĄ ! To, że oni nie chcieli się uczyć, to nie znaczy, że ja mam iść np. na weterynarię (czego chciałaby sobie mama). Pozatym często wrzeszczą na mnie, izolują mnie. Teraz przez nich nie potrafię nawiązywać kontaktów, rozmawiać z ludźmi. W szkole ogólnie dobrze, tyle, że sobie z dwoma przedmiotami nie radzę. Pozatym czuję się w szkole \"osaczona\" przez rówieśników i nauczycieli. Boję sięszkoły i domu rodzinnego, wręcz panicznie. Przez rówieśników jestem poniżana i wyśmiewana, przez rodziców i nauczycieli olewana. Jest mi źle na duszy. Cały zeszły rok szkolny uczęszczałam na \"terapię\" do szkolnej p. Pedagog(oczywiście z mojej inicjatywy). Przez pewien czas myślałam, że będzie dobrze. Niestety teraz jest jeszcze gorzej. Taki stan własnej bezradności i \"wielbienia\" śmierci mam od prawie dwóch lat. Prawdę mówiąc nie mam przyjaciół, nawet koleżanek czy kolegów. Nawet zdrowie fizyczne ostatnio jest w bardzo opłakanym stanie, chociaż wcześniej byłam zdrowa jak ryba. Mój umysł/psychika też ostatnio nie najlepiej. Pozatym mam dość tych wszystkich spojrzeń ludzi na mnie jak na UFO czy innego kosmitę :o Zresztą nawet nie jestem ładna, to mnie jeszcze bardziej dobija. Jestem wielkim kłebkiem nerwów i strachu. Moje zycie nie ma sensu. :( PS: to nie żadna prowokacja !

Ciapeczka kombinuj aby jak najszybciej sie z tego wyrwać

NIE. Daj spokoj, poczytaj De Mello.

kazdy miewa czasem chwile załamania >nie da się tego ukryć ale samobójstwo to krok (prawie) ostateczny a kochana autorko nie obraz sie ale Twoje problemy nie są az tak nierozwiązywalne by uciekać sie do takich metod.Pogadaj z psychologiem czy pedagogiem (w szkole), ucz się ale dla siebie i sama zdecyduj jakie studia chcesz.Samobójstwo to tak naprawdę tchórzostwo

zdecydowanie NIE! teraz masz ciezko i to bardzo. Ale pozniej bedziesz miala w zyciu lepiej - wbrew pozorom bedziesz miala silniejsza psychike niz Twoi rowiesnicy. No i bedziesz potrafila doceniac zycie, ktore, mam nadzieje, zmieni sie dla Ciebie na lepsze:)! Powodzenia!

byle mię pozytywne nastawienie http://f.kafeteria.pl/temat.php?id_p=408761&start=15600

masz DOPIERO 16 lat i cale zycie przed soba. Jesli sobie je madrze poukladasz to bedzie bardzo fajnie. Uwierz mi wiem co mowie.

słodka_jak_kwas_cytrynowy ---> ja się nie obrażam, ale dla mnie n\są nierozwiązywalne, pozatym zapomniałam wspomnieć, że mam powiększoną prawą komorę serca :o

a tak aporopo dziękuje wam wszystkim za wypowiedzi, myslałam, że wy jak i wszyscy inni mnie oleją myliłam się...

ciapeczka uszy do góry :) kochana życie przed tobą piszesz ze nie masz nikogo by sie wygadać.Jak chcesz to mozesz pisac do mnie na gg:)

Ciapeczka... a co cie tak najbardziej dobija?

!! nie poddawaj sie prosze..! jestem profesorka jezyka polskiego i jak slysze takie rzeczy to mi serce peka :-( MUSISZ przetrwac te chwile, aby za pare lat powiedziec: kurcze, jak fajnie, ze wtedy dalam rade, gdyby nie moja sila i odwaga, dzis nie przezywalabym tak fajnych momentow, jakie mam teraz. UWIERZ MI, BEDZIE TAK!!! nie mozesz odbierac sobie mlodosci, zakochania sie, imprez, poznawania nowych ludzi, roznych miejsc, swiata..! NIE ODBIERAJ SOBIE TYCH MOMENTOW, KTORE, JESLI DASZ SOBIE SZANSE, NADEJDA NA PEWNO!!! DAJE CI NA TO MOJE SLOWO..! :-)

:*

Ciapeczka ..nie mozesz tak myslec teraz jest zle ale za chwile bedzie dobrze..,masz jeszcze tyle przed soba,nie warto marnowac czasu nad rozmyslaniem czy zycie ma sens!!!!3mam za Ciebie kciuki i zycze powodzenia

116 111.taki jest nr telefonu......... http://www.116111.pl/ masz tu adres strony. poczytaj i dzwoń............