czy to bardzo źle jesli...

zjadam na raz całą tabliczkę czekolady? bo czuję się jak nałogowiec:O

up

Wcale nie jest zle, tylko trzeba mieć umiar:), potrzebujemy cukru, to wtedy mamy ochotę na słodycze, to jest normalne, ale trzeba mieć bardzo dużo ruchu.

no niestety nie ruszam się zbyt wiele, pomijając aktywnośc w szkole. własnie kiedy wracam mam ochotę zjeść całą cukiernię, ale nie wariuję, cała tabliczka czekolady to i tak za dużo jak już mi się zdarzy to odmawiam sobie jednego posiłku i chyba jest ok

Nic się nie stanie jak raz zjesz całą czekoladę, tylko niecodziennie, ja czasami zjadam całą, ale potrafię powstrzymać się, jadłam po jedną kostkę codziennie.

codziennie nie jadam chociaż pewnie bym mogła;) musiałabym się przemóc, żeby udało mi się jadac po 1 kostce. zazwyczaj jak jem już słodycze to sobie pozwalam na więcej a potem sie wstrzymuję na jakiś czas

Wiadomo,że człowiek stresie je więcej, ale nie musi być tak zawsze, lepiej pod ręką mieć suszone owoce, pestki dyni.

to prawda, powinnam znaleźć jakiś zdrowszy odpowiednik, jednak cięzko mi jest się odzwyczaić od słodkości, bardzo je lubię

http://pl.youtube.com/watch?v=0HtBETT_nPg pożywany codziennie cukier powoduje wytworzenie ciągłego stanu nadmiernego zakwaszenia i konieczne staje się pobieranie coraz większej ilości pierwiastków z głębi ciała w celu przywrócenia równowagi. W końcu w celu zabezpieczenia krwi, z kości i zębów zostaje pobrane tyle wapnia, że powstaje próchnica i rozpoczyna się ogólne osłabienie. Nadmierna ilość cukru ma wpływ na każdy narząd organizmu. Początkowo jest magazynowany w wątrobie w formie glukozy (glikogenu). Ponieważ pojemność wątroby jest ograniczona, dzienny pobór cukru rafinowanego (powyżej wymaganej ilości naturalnego cukru) szybko powoduje, że wątroba rozszerza się jak balon. Gdy wątroba jest wypełniona do swojej maksymalnej objętości, nadmiar glikogenu powraca do krwi w formie kwasów tłuszczowych, które zostają przeniesione do każdej części ciała i magazynowane w najmniej aktywnych miejscach: na brzuchu, pośladkach, piersiach i biodrach. Wypadek ten wydarzył się w roku 1793, kiedy rozbił się statek wiozący ładunek cukru. Pięciu marynarzy, którzy przeżyli, a następnie zostali uratowani, było przez dziewięć dni zdanych na siebie samych. Byli w stanie wyniszczenia spowodowanego głodem, nie jedząc nic innego oprócz cukru i rumu. Zainspirowany tym wypadkiem wybitny francuski fizjolog F. Magendie przeprowadził szereg doświadczeń na zwierzętach, których wyniki opublikował w roku 1816. W eksperymentach tych karmił psy pokarmami opartymi na cukrze lub oleju z oliwek i wodzie. Wszystkie psy uległy wyniszczeniu i zdechły. Rozbitkowie i eksperymentalne psy francuskiego fizjologa dowiodły tego samego – cukier jako stała dieta jest gorszy od braku pokarmu

http://zenforest.wordpress.com/2009/01/07/czy-cukier-szkodzi-juz-to-dawno-slyszelismyale/