miało być tak pięknie

ja mam wyższe,on ma średnie,jesteśmy przed 30

Mam ochotę mu wykrzyczeć w twarz,że powinien zacząć się zabezpieczać,bo o tym nie myśli,że mi będzie przykro "z brzuchem" Czasem myślę,że on nie ma własnego zdania.....POwiedziałam,że nie dotrzymuje obietnic...zastanawiam się czy można komuś takiemu ufać.. Inna sprawa,że straciłam do niego zaufanie-żeby chociaż jakoś nawiązał do tematu ,przeprosił,że może przełożymy te zaręczyny zawsze będzie coś-teraz brak mieszkania,potem za małe mieszkanie....gdzieś to mam jego rodzice nie żyją,a tak się składa,że ja dostanę mieszkanie po babci,ale ....nie wiadomo kiedy....nie będę przecież czekać ze ślubem,aż babcia...to chore!!!!!!!!!!! u nas jest ten problem bardziej złożony,bo my często w ogóle się nie rozumiemy.Czasem mam wrażenie,jakbyśmy rozmawiali w dwóch różnych językach. Wiesz,on ciągle tylko mówi o swojej pracy....nawet o polityce nie można z nim porozmawiać,bo tylko słyszę,że "to banda złodziei"i tego typu frazesy.... potraktował mnie jak bank,któremu nie oddał pożyczonych pieniędzy...zamiast zadzwonić,napisać list z prośbą o rozłożenie na raty-siedział cicho i nie płacił prowokacja jak sie patrzy :-)) powodzenia

jesteś nie poważny,wiesz?Może moje problemy wydają Ci się abstrakcyjne,ale są prawdziwe