zapomniana...

patrze na stare zdjecia i ryczec mi sie chce... tyle mi sie zasuwa wspomnien z dawnych czasow... i to wcale nie chodzi o walentynki czy o faceta... tylko o przyjaciol... zaczene moze od tego ze kiedys bylo ich wokol mnie bardzo duzo... swietnie sie dogadywalismy i zajebiscie spedzalismy razem czas... od czasu gdy zwiazalam sie z moim obecnym chlopakiem i pokonczylismy szkoly kontakt sie urwal... niektorzy maja rodziny... inni nowych znajomych nowe paczki nowe zycie... moj chlopak jest domatorem starszym 6 lat ode mnie... nie ma zbyt wielu przyjaciol ja tez zostalam sama... tesknie za dawnymi czasami... nie mam z kim wyjsc do kogo buzi otworzyc... jest mi z tym bardzo zle... tymbardziej ze uwielbiam sie bawic... uwielbiam ludzi... ale trafiam ciagle na powiedzmy "dretwych"... fajnie mozna "czasem" pogadac itd ale to nie to samo... wyskoczyc do klubu gdzies cos potanczyc... tak lubie tanczyc... nie ma z kim... chyba jeszcze sie nie wyszalalam a raczej napewno nie i czuje jakby moja mlodosc juz sie skonczyla... a mam dopiero 21 lat...chcialam sie tylko wyzalic... chyba ze ktos ma jakas rade dla mnie to bede wdzieczna...

bo tak to nikt tego nie bedzie czytał

myślę że ludzie przeżywają w życiu większe dramaty dziękuj za to co masz

niby w jaki sposob mam strescic to co czuje? nie potrafie...

nie twierdze ze spotkal mnie dramat po prostu mi smutno i zle.. wiem ze sa ludzie ktorzy maja gorzej i wiecej problemow na glowie...

mam podobny problem do Twojego, niestety też nie wiem jak temu zaradzić.