samotność w związku

Samotność mimo że jest się z kimś, mieszka, śpi... Czy ktoś z Was też tak ma? Chwile kiedy trzeba wsparcia tej drugiej osoby, a on tylko przechodzi obojętnie? Niewzruszony na łzy i smutek. Od roku mieszkam właśnie z tego typu facetem. Na początku wymarzony książę z bajki... Od początku nas do siebie ciągnęło, od pierwszego spotkania.. Ale było jedno ale.. duże ale.. miał żonę i dziecko. Los chciał, że parę tygodni po naszym poznaniu zdarzył się wypadek, jego żona zginęła... Pomagałam jak mogłam, wspierałam, wysłuchiwałam. Niedługo po tej tragedii związaliśmy się i od ponad roku mieszkamy razem. Na początku było ciężko, mnóstwo przeciwności, ale czerpaliśmy siłę z siebie. Ale teraz... teraz tak jakby coś się wypaliło. Po prostu czuję jak uczucie wygasa i są tylko problemy. Zwykła codzienność i mnóstwo obowiązków, którym trzeba podołać. Wcześniej tylko beztroskie życie, przynajmniej w moim przypadku, a teraz praca, a po pracy obowiązki, a po obowiązkach, on chce mieć chwilę dla siebie, bo jak twierdzi tyle czasu ze mną spędził robiąc coś (zmywanie, gotowanie, sprzątanie). Jest facetem, który od obowiązków się nie miga, w wielu rzeczach wyręczy, ale chwile przyjemne woli spędzać sam. Dla mnie wtedy miejsca nie ma...

więc może naucz się czerpać radość z wspólnie wykonywanych domowych czynności...nie wiem. A może wyjdź z inicjatywą - zaproś go gdzieś..n spacer, do kina, na kawę...w wolnym czasie - zrób wam drinka i usiądź obok, przecież cię nie wyrzuci...Może porozmawiać z nim powinnaś...tylko nie zapominaj, że faceci też potrzebują czasu dla siebie..nie można być dla kogoś 24h. czasem trzeba znaleźć czas na własne myśli...