trudna decyzja

Zaczne od samego poczatku, wiem że wiekszości nie będzie się chciało tego czytać, ale jednak czasem warto spróbować:) Mam 21 lat i jestem ze swoim chłopakiem 4 lata..w naszym życiu było wiele przeszkód, rozstawaliśmy się i schodziliśmy,raz rzuciłam go dla innego,ale potem znów wrocilismt do siebie bo zrozumiałam ze tylko jego kocham, ale... no właśnie jest to ale..jestem jedynaczką,ze znajomymi zerwałam kontakty, okazali się fałszywi, mam tylko jego i jedną bliską koleżanke..mój chłopak kilka razy mnie oszukał, nie były to jakieś ważne sprawy, jednak po tym wszystkim nie umiem mu zaufac,więc często nie wierze w to co mówi..pozatym jak patrze w swoja przyszłość to chyba go nie widze w niej,myśle często o innych, jednak kiedy nie ma go przy mnie to tęsknie,w naszym związku występuja często kłotnie o byle pierdołe..zauwazylam ostatnio coś dziwnego, zauwazyłam, że nie lubie zmian, wole żeby było tak jak jest nie patrzac na to że może byc lepiej i odniosłam to wszystko do swojego związku, może ja po prostu jestem z nim z przyzwyczajenia?z powody braku bliskich osób?dlatego ze nie chce być sama?a moze dlatego że go kocham?Tylko jak oglądam wszystkie filmy czy seriale ludzie tak bardzo do siebie lgną, tęsknia bardzo, mysla o sobie, a u nas tak nie ma..borykam się z tymi myslami od ponad miesiaca i nie wiem co robic..

przede wszystkim nie bój się samotności!!! Ja też byłam w takiej sytuacji , byłam z chłopakiem 3 lata i "tęskniłam za miłością" ,również zerwałam kontakty ze znajomymi i dlatego bałam sie od niego odejść.Po zerwaniu pokazałam się ludziom i nawet nie wiem kiedy otoczyło mnie grono starych znajomych , teraz czuję że żyję!!! Po co się męczyć jeśli nie masz tego co chciałabyś mieć

tylko że ja nie wiem co czuje, boje sie ze zerwe i bede bardzo żałować