jak mam wyluzować?!?

skrócę sytuację - w genach przekazano mi miłość do wojska, mój pradziadek, dziadek, ojciec, dwoje braci i jeszcze kilkoro członków rodziny - wszyscy byli/są żołnierzami i chyba dlatego czuję się szczególnie zżyta z tą grupą zawodową. moja "przyjaciółka", którą znam dziesięć lat zawsze wypowiadała się niepochlebnie o żołnierzach, wyzwiska, pretensje i tego typu rzeczy, mnie to oblatywało tyle co nic, bo jakoś nigdy nie przejmowałam się tym, co ona mówi, a potrafi mówić rzeczy straszne, komentować mój wygląd, mówić, że wyglądam jak szmata, kiedy wyglądam lepiej od niej, także z uwagi na jej problemy psychiczne i niedowartościowanie nigdy nie biorę do siebie jej słów. ostatnio jednak zaczęła naśladować mnie we wszystkim, identyczna tapeta na telefonie, identyczne zainteresowania, kupuje te same książki, używa tych samych słów. wszystko zniosę, ale nie potrafię zdzierżyć tego, że uczepiła się wojska jak rzep psiego ogona. po ponad dziesięciu latach zmieniła zdanie - teraz muszę słuchać jacy żołnierze są zajebiści, że znajdzie takiego męża, że urodzi mu dzieci, że ich wszystkich kocha nad życie, a jakby była młodsza to by poszła do szkoły wojskowej. ona gada, a mnie się rzygać chce. dosłownie dostaję chujozy! kiedy się rozchodzimy jestem cała w nerwach, jedno jej słowo, a mam zjebany dzień, odechciało mi się spotkań, rozmów, wszystkiego, kiedy ją widzę trafia mnie szlag. czy to jest normalne? czemu tak reaguję? wykańcza mnie to, bo codziennie jestem wściekła, jak mam wyluzować? :o