Problem w związku-pomóżcie

jakoś dziwnie się nam ostatnio układa,zwykle widujemy się od piatku do poniedziałku,czasem nie,jestesmy razem prawie 2lata mamy po 23lata,ostanio sie nie widzielismy teraz on jest chory i mówi że jedzie do domu więc też sie nie zobaczymy a ja sie doszukuję..tzn zastanawiam czy nie zostanie w akademiku żeby pobalować itp.Boję się,że po studiach jego zabrocza matka nie pozwoli mu ze mną zamieszkać i będzie po związku.Jak mi powiedział o tym że znowu sie nie zobaczymy to napisałam mu,że nie było mowy o związku na telefon :o nie panuję nad sobą i nie wiem co on o tym myśli...chyba jest mu ok a żeby zagłuszyć moją tesknote pisze jaka to jestem piekna i cudowna.Strasznie tesknie i nie wiem czy on rozumie to ze teraz jest ok na etaopie studiów a co potem? jak to wybadac albo dac mu do zrozumienia ze mnie to męczy?

dlaczego nie powiesz wprost o swoich obawach a chcesz zabawiać się w podchody?

wprost? to jakby proszenie się o coś nie chce go do niczego zmuszac chciałabym zeby to on wyszedł z inicjatywą ale jemu jest chyba tak dobrze,mi tez jest dobrze ale dreczy mnie to co napisałam

nie licz na to że się sam domyśli o co Tobie chodzi...i co to za proszenie się niby,skoro miałabyś powiedzieć o swoich wątpliwościach ?...problem w Twoim związku zaczyna się właśnie z tego powodu że milczysz,zamykasz się,bazując nie na dialogu a na własnych wyobrażeniach i obawach

musisz z nim pogadac szczerze bo tylko rozmowa szczera cos tu da :) nie mozesz paczyc na jego matke, bo to nie z nia bedziesz mieszkac tylko z nim chyba ze on jest mamin synkiem i jej nie opusci to sobie odpusc :)

"skarbie nie wyobrażam sobie nas w przsyzłości,masz zabrocza matke która nawet jak chcesz nie pozwoli ci ze mna zamieszkac,nie pozwoli wyprowadzic z domu, poza tym nie wyobrazam sobie ze bedziemy po studiach razem piszac do siebie smsy i odwiedzajac raz w miesiącu w sumie kazdy pojedzie w swoją stronę..." takie proste? to jak podstawienie pod ścianą,jakby logiczne moim zdaniem ale brutalna ta prawda...:o meczę się z tym

skąd mam wiedzieć czy jest maminsynkiem,nigdy jej nie poznałam on tylko kiedys powiedział ze w jego domu to matka rządzi a on sie jej boi bo co ona powie to tak musi być... nie zabrzmiało optymistycznie ale nie drążyłam tematu

musisz z nim pogadać ja tak robiłam jak się np pokłóciliśmy a potem już pogodziliśmy to nie zagłębialiśmy się w to co jest nie tak dlaczego się pokóciliśmy a trzeba rozmawiać mówić o swoich obawach wiem że źle robilam teraz mój facet pisze sobie z jakąś koleżaneczką bo chce się komuś wygadać jak jest źle to dlatego że nie rozmawialiśmy pomyśl o tym autorko bo źle robisz milcząc faceci to proste stworzenia nie domyślą sięo co nam chodzi..

z nim porozmawiać ... Poza tym radzę zaczni żyć swoim życiem, masz przeciez znajomych, koleżanki ... Możesz niespodziewanie do niego zawitać i powiedziec, że martwiłaś się jak on sobie radzi taki chory jest przecież ... :)

jak skonczycie studia to chyba juz nie będzie słuchał mamusi, a jak mu tak będziesz truła to stwierdzi że się męczy więc porozmawiaj szczerze i nie obrażaj się wysłuchaj co on ma do powiedzenia i ty zrób to samo a nie pisz takich smsów

wydaje mi się autorko że za wiele zakladasz z góry nie wiedząc nawet jak Twój partner widzi Wasz związek...może zapytaj go o to po prostu,hmmm?

kobieta, ma racje. musisz mu powiedzieć wprost, on wróżką nie jest . problemy się biorą gdy komunikacja w związku jest do bani. pogadaj z nim inaczej problemu nie rozwiążesz...

zawitać nie mogę bo to naprawde daleko a po godzienie pewnie musiałabym wracac do domu bo nie mogłabym zostac na noc->matka:o żyje sowim życiem,studiuje na dwóch kierunkach mam mnóstwo znajomych ale wiem że to nie wszystko,mam świadomośc że za rok kończe studia i co wtedy? nie umiem z nim rozmawiać ale on ze mną tez mało rozmawia,a najczęściej o jakichś pierdołach typu fajny film,trudny egzamin:o albo gada o waznych sprawach z innymi kolezankami albo nie wiem ma to gdzieś

zielona-no to masz jak na dłoni właściwy problem,tak jak napisala czytająca-w komunikacji...i nad tym koniecznie trzeba popracować,jeśli chcesz ten związek kontynuować

zawsze biorę pod uwage najgorsze opcje bo lepiej mile się zaskoczyć niż zawieść.A może on się mną zmęczył i woli odpoczywac w domu... Popełniłam błąd nie rozmawiaja c z nim od początku o związku i powaznych sprawach a teraz nie wiem jak go do tego skłonic czy przyzwyczaić? przeciez nie bede nonstop nawijała o sobie bo to nie tak działa...tzn to nie zadziała a nie chce na sile od niego wyciagac informacji

a moze on poprostu traktuje cie jak fajna kolezanke a nie mysli o stalym zwiazku. poszukaj kogos kto cie bedzie kochal i bedziesz mogla z nim rozmawiac na wszystkie tematy bo zyc w milczeniu cale zycie i rano odzywac sie do siebie fajna pogoda i co dzisiaj na obiad , to nie ma sensu. jak nie umiecie rozmawiac ze soba to to nie ma sensu :) ja to kiedys tez przechodzilem :)

jak będziesz brała pod uwagę najgorsze opcje to się tylko wyhamujesz i nie będziesz się starała zrobić cokolwiek...nie chodzi o to że masz o sobie nawijać i sobą zarzucać ale masz powiedzieć o tym co Ciebie męczy,co chcesz wiedzieć,co jest Ci potrzebne by dalej budować..i nie bój się zapytać jak On widzi ze swojej strony dalszy rozwój...po prostu zapytaj a będziesz miala jasność a nie domysły

autorko ja mam taki sam problem od początku bagatelizowałam rozmowy o nas o problemach jak się pogodziliśmy to nie poruszaliśmy już tego tematu o kłótni i dopiero teraz zrozumiałam jak przez to jestesmy dalego od siebie nie mamy więzi emocjonalnej...

u nas jest więź emocjonalna,wydaje mi się że nawet bardzo silna. Raz się przeze mnie popłakał bo nie umiałam mu powiedzieć że potrzebuję rozmów o nas a myslał że chodzi mi o to że uważam że on traktuje mnie jako pudełko na sperme,bo tak zaczełam:o nie dość że źle zaczełam rozmowę bo od seksu z którym wszystko jest okey tylko chciałam jakoś nawiązac do rozmów o nas a palnełam tak głupio że sie rozpłakał:( sama wszystko psuję bo nie wiem nawet jak zacząć a jak innym razem próbowałam to ryczałam a on próbował wyciągnac ode mnie co się stało a ja się zacinałam i to kilka razy:o nigdy nikomu nie opowiadałam o swoich uczuciach etc ale wiem że z najblizsza osoba trzeba bo nic ztego nie bedzie a tu....

ale chodzi mi o rozmowy no wiadomo ze tak reaguje bo cię kocha ale chodzi mi o to żebyś to ty była osobą z którą będzie chciał pogadac jak będzie miał prolem a ty zachowuejsz się jeszcze trochę dziecinnie jak coś zaczynasz to dokończ a nie on musi z ciebie wyciągac

masz rację ale ja nie umiem wtedy nad soba zapanować. Cały tydzie mysle o tym żeby pogadac a jak sie zjawia to sie ciesze i rycze bo nie potrafię juz nic powiedzieć. Chciałabym żeby to ze mną chciał pogadać o wszystkim a nie z jakimiś innymi nie daj boze kolezankami'przyjciolkami' ale jak go do tego zachęcić czy przyzwyczaić ? nie chce usłyszec ze ma swoje sprawy i nie musze o wszystkim wiedziec,jakos sprytnie pasowąłoby to rozegrać

boisz się mówić o swoich odczuciach, a przecież komu masz o nich mówić jak nie Jemu,tym bardziej że Jego dotyczą i nikt za Niego nie odpowie..nie staraj się krążyć wokół a mów wprost ,bo tak jak najprościej

a jak jego zachęcić do tego samego ? bo nie dośc że jest facetem to jeszcze trochę skrytym

vb

On studiuje, ty robisz niby 2 fakultety a do choler jasnej nie potraficie porozmawiac na temat tak istotny i zachowujecie się jak smarkacze po zawodówce ?

akurat edukacja nie ma to nic do rzeczy kształci też wewnętrznie ale jak się spotkają typy raczej skryte to jest własnie problem i mimo ze zdaja sobie sprawe z tego nie potrafie sie przełamac

poza tym mam złe doświadczenia,on żadnych,nigdy nie pytał o moją przeszłośc i tu akurat na plus bo i po co ale przez te złe doświadczenia się zamknełam w sobie a on nie ma doswiaczenia z dziewczynami i nie wie co sie dzieje