Mamo!

witam weszlam tu bo nie umiem sobie radzic nie wiem jak sie odnalezc chociaz wygladam jak by nigdy nic a w serodku przezywam koszmar. Moja mama zmarla miesiac temu byla moja najlepsza przyjaciolka moglysmy o wszystkim rozmawiac a teraz teraz juz jej nie ma zostal zal smutek i pustka i dwa pytania Dlaczego?? dlaczego ona taka mloda pelna zycia i sympatii dla ludzi Dlaczego wlasnie ja Bóg zabrał? i z nikad odpowiedzi.Nie wiem jak funkcjonowac nie wiem jak sie odnalezc jest mi ciezko. Nie umiem pomoc tatcie ktory jest strasznie zalamany i nie wie jak dalej zyc ciagle powtaza ze nie da rady. wszedzie mam zdjecia mamy na ktorych sie usmiecha a ja nie moge sie pogodzic z tym ze ten usmiech juz nie bedzie prawdziwy ze nie powie mi milych slow ani nie doradzi poklotni z mezem boje sie przyszlosci w ktorej juz jej nie bedzie . W pracy jest mi ciezko ludzie traktuja mnie jak tredowata nie umiem sie odnalezc ciagle placze. I w moim sercu jest tez ciagle pytanie gdzie byl Pan Bóg jak go prosilam o pomoc...

Cóż można powiedzieć by dodać Ci choć odrobinę otuchy? Nie ma słów takich, które mogłyby zmniejszyć Twój ból. Przeżywasz jedną z najgorszych rzeczy, jakie można w życiu doświadczyć... Masz prawo cierpieć, płakać, być zagubiona. Masz prawo do swojej żałoby i lęku o przyszłość. Nikt nie odejmie Ci Twojego cierpienia. Mogę tylko zapewnić Ciebie, że chociaż nikt nie zastąpi Ci Mamy, to na świecie jest mnóstwo dobrych i wspaniałych ludzi, którzy będą Cię na pewno wspierać. Mogę Ci to zagwarantować :-) Ściskam Cię mocno, myślę o Tobie i wierzę, że udźwigniesz to wszystko.