co ja mam z tym zrobić?

jestem dupa nie kobieta, nie umiem podrywać, kokietować i prowadzić tych wdzięcznych figlarnych gierek. a mijam na ulicy pewnego chłopca, uśmiecha się do mnie, patrzy. ostatnio szedł z kolegą i gdy mnie zauważył stanął i obserwował, aż zniknęłam z horyzontu. robić coś? i co? czy lepiej nic? zazwyczaj robię nic, więc pytam.

poradźcie adelajdzie-niedorajdzie :)

ej ej ej

jestes niesmiala to poprostu nastepnym razem szeroko sie usmiechnij upewniajac sie ze nie masz nic pomiedzy zebami i ze sklad jest ich pelny ... popatrz prosto w oczy i czekaj :)

dokladnie, tez sie do niego usmiechnij,i popatrz w oczy.A z drugiej strony z niego tez dupa ze nie zagada tylko sie gapi;)

nie wiem, w sumie może się ze mnie nabijają? nie przywykłam, że ktoś mi śle uśmiechy na ulicy, mam sporo kompleksów i niezbyt wysoką samoocenę. głupio mi się tak do niego szczerzyć, nie znam go i nie wiem, jakie ma intencje. czsami czuję, że mu się podobam, czasami myślę "ma z ciebie ubaw"