jak to jest

Kiedy byłam sama - to byłam przeraźliwie sama. Wokół mnie nie było nikogo. Tęskniłam za miłością - i w końcu pojawił się ten ON. I nagle wszystko się zmieniło. Na każdym kroku widzę atrakcyjnych facetów - gdzie byli do tej pory?-którzy interesują się mną - ale co z tego? Dlaczego tak się dzieje?

tak się dzieje i już! zawsze tak jest, to chyba zależy od tego, że jak się jest z kimś to się jest pewniejszym siebie, promieniującym a co za tym idzie przyciągającym facetów i pewnie też bardziej same na nich zerkamy. a w chwiliach samotności za bardzo skupiamy się na tym jak nam źle, ot co

ten Cie dowartościował.. ale chcesz się dowartościować bardziej, niestety jego kosztem.. :(

tak to po prostu jest

mam to samo, jestem 3 lata w związku który mnie wypalił...a na około tylu c interesujących mężczyzn....

pytanie po co w nim jestem skoro znam mądrych, bardziej doświadczonych facetów(mój problem).....

no właśnie.......

ja go po prostu lubię. I nie wiem, czy warto dla namiętności, szaleństwa stracić coś trwałego, pewnego, przewidywalnego, nudnego..... chyba się zagalopowałam......

Jak już się ma kogo przy boku to i uśmiech na ryju i klata wypięta. Wcześniej nikogo nie było, bo co komu przy garbatym, zasmutkowanym stworzeniu? Dopieszczaj swoje ego, dopieszczaj. Jak obecny pójdzie w cholerę to i reszta amantów się rozpłynie. :P

jeśli potrafisz okreslic co dokładnie do niego czujesz sama powinnas wiedziec...niekoniecznie nowy facet bedzie przygodą jak piszesz....

chyba nie chodzi o to, prawda?....ja tez chciałabym byc z kimś innym....chciałabym zakonczyc zwiążek w którym jestem, bo mnie wypalił....ale jakoś nie wiem jak to ogarnąc....wiem ze predziej czy pozniej sie to skonczy....jak zaczynaja sie pojawiac wątpliwości to jest znak ze coś jest nie tak -albo się je rozwieje alebo tak jak jest u mnie -zostają ....

Magdalena Samozwaniec napisała coś takiego, że mężczyźni są jak zlatujące się do ciastka muchy. Jak nie ma żadnego - to nie ma. A jak pojawi się jeden - to od razu jest ich więcej. :-) Chciałabym, żeby zostało, tak jak jest, ale są jeszcze inne uwarunkowania, dla których nie powinnam sobie robić zbyt wielkich nadziei na przyszłość (nie, nie jest żonaty). Pewnie stąd te rozterki. Najlepiej założę sobie klapki na oczy.

a później się namnażają i stwierdzasz ze ta osoba jest Co obca....

rozglądaj się wokół, aby życie nie uciekło Ci przez palce

długo jesteście razem?

nie - kilka miesięcy. Przyjaźnimy się - to zawsze było dla mnie najważniejsze w związku - taki mocny fundament. I w sumie chyba wolałabym, żeby to na poziomie przyjaźni zostało. A z drugiej strony - to jest facet, jakiego zawsze chciałam (100% mój typ). No i co z tego? Okazuje się, że spełnienie marzeń przynosi rozczarowania.... Cholerna złota rybka.....

zgadzam sie z Twoją wypowiedzią

napisze Ci jedną bardzo ważną rzecz-jeśli masz wątpliwośći czy chcesz abyu był partneem na całe życie a mozesz zachować tę przyjaźń nie zmarnuj tej przyjaźni

moj facet był moim najlepszym kumplem....100% mój typ,zakochalam się...ale moje problemy spowodowały ze chciałabym go już nie widziec.....

http://f.kafeteria.pl/temat.php?id_p=4097252 to mój problem, moze sie odniesiesz jak masz chwile

Zawsze może być przecież tak, że nic i nikt mi nie dogodzi. Już w dzieciństwie tak miałam, że jak dostawałam wymarzoną lalkę (a niestety - zawsze dostawałam) to za chwilę wolałam już inną. Zjeść ciastko i mieć ciastko. Może to taka moja wada - w końcu choć jedną trzeba mieć. Tylko szkoda, żeby inni cierpieli. Ale pewnie znów się za bardzo przejmuję "innymi".

mam taką nadzieje ze nigdy nie jest za późno aby odnaleść sens zycia, z kim i jak chce się żyć....

odpisałam na twoim topicu