Rozstanie

Witam wszystkich mój problem nie jest od osobnionym przypadkiem widzę że dużo osób na tym forum potyka się z tym samym dylematem zarówno kobiety jak i męszczyzn. Pisze czemu chyba żeby tylko się wyżalić wypłakać uzyskać jakaś rade zrozumienie. Były piękne jak i smutne chwile przez cztery lata z kobietą mojego życie od 2lat mieszkaliśmy razem wprowadziliśmy się pełni zapału i radości do starego domu jej rodziców włożyliśmy sporo pieniędzy żeby doprowadzić go do jakiegoś ładu niestety również się i bardzo zadłużyliśmy. Przez cały 2009 rok pracowałem aby nas z tego wyciągnąć miałem głowę zaprzątniętą tylko kasą niestety zapomniałem o najważniejszym odsunąłem moja ukochana od siebie zeszła na dalszy plan i tak jak wszyscy a przynajmniej większość facetów wmawiałem sobie że ona przecież wie ze ja kocham niestety odsunęliśmy się od siebie tak daleko że postanowiła ode mnie odejść już nie raz się rozstawaliśmy i schodziliśmy ale tym razem jest inaczej to jest koniec teraz kiedy tak naprawdę zrozumiałem i przejrzałem na oczy jak bardzo ją zaniedbywałem i jak bardzo bym chciał to wszystko naprawić kiedy widzę wyraźnie wszystkie swoje błędy to już jej nie ma. wyprowadziłem się i choć mam niecałe 30 lat płacze po niej jak dziecko które straciło cukierek tak bardzo ją kocham nie potrafię przestać o niej myśleć obiecuje sobie każdego dnia że do nie zadzwonię nie napisze ale nie wytrzymuje co tylko pogłębia jej nie chęć i mój ból każdy szczegół mi o niej przypomina nie widzę sensu życia bez niej potrzebuje jej jak ryba wody czy ptak tlenu czy jest szansa żeby ją odzyskać skoro ona mówi nie jakie są sposoby żeby rozpalić stary żar miłości jeszcze niedawno były plany bobas ślub. A teraz męka i żal kwiaty i czekoladki to oklepane i nic nie znaczące gesty zwracam się z prośba do was właśnie kobiety pomóżcie i doradzie coś Pozdrawiam

jezu, w życiu nie przyszłoby mi do głowy napisać "męszczyzn"

Wybaczcie za błędy wrzuciłem w Worda i sam wszystko po poprawiał i widać rezultaty a nie wiem jak wejść żeby to poprawić