Pytanie do mężatek

Witajcie. Z powodu takiego, że w moim domu bardzo często są kłótnie o głupoty, moja Matka wymusza na moim Ojcu wiele rzeczy itd, to w moim odczuciu w każdym małżeństwie ludzie się kłócą o głupoty i to nawet codziennie czy co drugi dzień. Mój facet uważa inaczej. Dlatego chciałabym, abyście otworzyły mi oczy i powiedziały jak u Was wygląda codzienne życie z mężem. Kłócicie się? Jak często? Czy o poważniejsze sprawy niż to, że on powiedział coś w taki a nie inny sposób itd. I jak możecie, to piszcie, ile razem jesteście po ślubie. Z góry dzięki :)

Po ślubie 3 lata. O drobne sprawy się sprzeczamy, ale od razu po sekundzie godzimy i uznajemy, że nie warto było i jest dobrze. Właśnie o takie pierdoły częściej się kłócimy, bo jeśli jest poważniejsza sprawa to na spokojnie rozmawiamy, bez krzyku tak żeby się nie ranić i sprawę rozwiązać tak by obydwie strony były zadowolone. O pierdoły to co innego, ale poważnych sprzeczek nie ma. Na palcach jednej ręki mogę policzyć ile razy się pokłóciliśmy nawet o te pierdoły. Może ze 3-4 razy w ciągu 3 lat. Przed ślubem było więcej sprzeczek teraz jesteśmy bardziej wyrozumiali i spokojniejsi.

Przed slubem nigdy się nie kłóciliśmy. Teraz to sporadycznie jakas sprzeczka, może raz do roku ... Nie kłócimy się, rozmawiamy i dobrze nam razem.

Dziękuję Ci bardzo za odpowiedź. Może ktoś jeszcze się wypowie?

A ja przez moje 20 lat myślałam, że tak wygląda życie.. że ludzie się prawie że codziennie ranią i kłócą, bo coś było nie pomyśli jakiejś osoby, np żony. :( Chyba jestem złą kandydatką na żonę, muszę się zmienić, bo ostatnio przeze mnie kłócimy się o naprawdę o straszne głupoty.

?

Jak rodzice się codziennie prawie kłócą to skąd miałaś wynieść wzorzec dobrego małżeństwa.Ja jestem rok po ślubie i też się nieraz kłóce o pierdoły z mężem, ale żadne z nas długo nie wytrzymuje. Nie myśl od razu tak pesymistycznie, że się nie nadajesz na żonę.To już dobry znak, że w ogóle zadajesz takie pytanie:)Nie wiesz jak to będzie w twoim małżeństwie.Na pewno nie tak źle.To, że rodzice walczą ze sobą to nie znaczy, że i z przyszłym mężem będziesz tak robiła

A raz na tydzień?;)

Muszę się wyprowadzić, bo skoro zaczynam mieć takie skłonności jak moja matka to naprawdę już jest bardzo źle. Mam wspaniałego faceta od dwóch lat, może nie jest to długo, ale bardzo się kochamy i dziwię się, że wytrzymuje ze mną.

lekka sprzeczka raz na miesiąc to jeszcze by uszła w tłumie

9 lat razem, w tym 6 lat po slubie i wcale sie nie klocimy. oboje mamy zle doswiadcznia wyniesione z rodzinnych domow i dlatego staramy sie zeby u nas bylo inaczej. w sytuacjach tzw spornych zawsze ktores przemysli i ustapi, nie ma reguly kto czesciej ustepuje. dodam ze dla mnie osobiscie to ogromna zmiana. kiedy mieszkalam z rodzicamy ktorzy oczywiscie klocili sie tak na powaznie i bez przeprosin kilka razy w tygodniu, ja rowniez klocilam sie z rodzicami i rodzenstwem. teraz kiedy czasami odwiedzam rodzine i slysze klotnie mowie po prostu ze nie przyjechalam sluchac ich krzykow i jak beda kontynuowac to wracam do domu (a mieszkam w UK)

dodam tylko ze zanim poznalam obecnego meza planowalam byc singlem i nie powtarzac bledu rodzicow, ktorzy nigdy nie byli zgodni i szczesliwi. tez mialam wypaczony obraz rodziny. teraz gdybym miala wyjsc za maz to zdecydowanie za tego samego faceta tylko.... gdzies na egzotycznej wyspie bez calego zamieszania weselnego :-)

my bardzo zadko sie klocimy i bardzo szybko sie godzimy

U mnie kłótnia wygląda tak, że przeprosiny są zawsze.Jedna i druga strona.Albo ja albo mąż za chwilę idziemy się przytulić jak emocje opadną.No, ale już żeby się kłócić codziennie to przesada. U mnie nie ma regóły na to jak często się kłócimy, ale nigdy nie idziemy spać dopóki nie ma zgody albo nie wychodzimy z domu dopóki się nie pogodzimy. A właściwie to jak u ciebie wygląda kłótnia i o co najczęściej?? I się nie dziw, że w walecznym nastroju jesteś jak ciągle słuchasz wrzasków.

Hmm a nie wiem, nawet nie potrafię przytoczyć baardzo interesujących tematów naszych kłótni. A zresztą wstyd mówić o nich. Jestem młoda, bo dopiero idę na studia, ale z racji tego, że chciałam studiować pewien kierunek na państwowej uczelni, a kierunku tego nie ma zaocznie na niej, więc prawdopodobnie będę studiować dziennie.. Jestem w stanie zarobić około 1500zł, ale nie na umowę.. Nie wiem, czy jest to realne, bo zarobki zawsze mogą się pomniejszyć itd z różnych powodów(praca nie jest na umowę, więc nie jest pracą stałą, jednak raczej jest niemożliwe, bym nagle została bez żadnych dochodów). Uważam, że muszę się wyprowadzić dla dobra ogółu, a szczególnie mojego związku.. Mimo mojego młodego wieku(on jest trochę starszy), traktujemy się naprawdę poważnie i planujemy wspólną przyszłość.. tylko że nie chcę, by nasz związek się rozpadł, bo np nie będziemy umieli ze sobą żyć, bo ja będę robić awantury-ale tak naprawdę tych awantur ja nie chcę, tylko że czasem jak mi się coś nie spodoba, to po prostu już wpadam w taki ciąg, jak moja matka, i gadam głupoty. Co powinnam zrobić wg Was..

2 lata- czasem i o głupoty ale wtedy raczej drażnienie się niż prawdziwa kłótnia

Do "acha" : a jak często mniej więcej to drażnienie się?? Godzicie się w tym samym dniu? Jak to wygląda??

_

się nie kłócimy zbyt wiele. Raz na jakiś czas drobna sprzeczka, po czym godzimy się tego samego dnia.