odeszłam a teraz żałuję

Bylismy ze soba 3 lata , mieszkalismy razem, on stracił pracę i przez 6 m-cy siedział w domu, ja w tym czasie brniłam mgr. No i nasze życie stało sie nie do zniesienia. On mial o wszystko pratensje, że balagan że brudno, że nie ubieram się tak jak on chce, ciągle mi gadał że nic nie potrafie jestem do niczego. Nie wytrzymaląm wiec i postanowiłam się wyprowadzić, by dać mu nauczke, by moze zrozumiał co stracil. Pracowalam, pisałam pracę mgr , robilam prawo jazdy i nie uwazam zeby w domu bylo brudno. No i wyprowadziłam się. Po tygodniu umówlismy się na sptkanie i to on teraz nie chce być ze mną. Gada że nam nie wyszło itp. że on nie jest w stanie byc teraz z nikim. Myślałam ze będzie żałował przepraszał, a on mowi że musi być sam. Ja go kocham i to bardzo chcialabym spróbowac wszystkiego od nowa. On sie nie odzywa a ja już nie mam siły

dobrze zrobilas mimo ze zalujesz on jest wscxiekly przez brak pracy wiem cos o tym bo moj tez tak mial jak w koncu sie ustabilizuje to moze mu sie to zmieni miej nadzieje:P

myśle, że on sam czuje że jest do niczego, ale te uczucia względem siebie przelewa na ciebie. Bo łatwiej jest mu ciebie znieważyc niż samego siebie.

a myslicie że powrót jest mozliwy? bo ile można czekać? przecięz on tym bardziej powienien się starać, bo we dwoje jest zawsze łatwiej, a nie przelewać frustracje na mnie, nie wytrzymuje juz, mieszkam u babci i bardzo brakuje mi dotychczasowego życia i jego, nie wiem cxzy jest jakaś szansa bo to czekanie mnie wykańcza

myslą

hehe też mi coś, utrzymywałam nas przez pół roku i nie robiłam przez to wyrzutów, nie przeszkadzało mi to, tylko ciągłe gnębienie że to robię źle, że wygladam nie tak, więc kasa nie ma nic do rzeczy, wiec komentarz jest nie na miejscu