mam mega dolaaaa

smutna, czego się uczysz? piszcie do mnie czasem na podanego przy nicku maila.

jak bedziesz chciala to wysle ci swoj nr gg na maila to mozemy porozmawiac czasami,podkreslam ze mam 29 lat

musze szlifowac swoj angielski bo musze zdac certyfikat. no i od wrzesnia zaczynam ostatni 4 semestr w studium rachunkowosci wiec tez musze otworzyc nootatki bo przez wakacje wszystko mi z glowy ulecialo

oj stare panny jesteście złe na cały świat że przegrałyście życie

Ja też tak mam. Cały czas wydawało mi się, że jeszcze wszystko przede mną, że kiedyś to wszystko się wydarzy, miałam masę planów, marzeń, pomysłów i zawsze jakoś to było. A teraz nagle zorientowałam się, że już jest to keidyś, ze ten czas gdzieś mi przeleciał między palcami, a ja wegetuję zamiast żyć. Mam pracę, teoretycznie dobrą, ale niewziązaną ani z wykształceniem, ani z tym, co lubię i chciałam robić, niedającą mi nawet minimalnej satysfakcji, za to zabierającą większość życia (z dojazdami jakieś 12 -13 godzin dziennie. Poza pracą nie mam nic. W związkach przebierałam, kombinowałam i w końcu okazalo się, ze książe z bajki nei istnieje, znajomych mam niewielu, Ci którzy są mają już rodziny, dzieci, a ja nie mam kiedy podtrzymywać tych relacji i nie czuję się w nich dobrze. Z otwartej, wesołej dziewczyny, zamieniłam się w wiecznie smutną, zgaszoną osobę, której nie poznaję. I już nawet z nikim nie rozmawiam, bo o czym amm rozmawiać, jeśli w moim życiu nie ma nic?

ja tez wlasciwie to nie lubie juz rozmawiac ze znajomymi bo zazwyczaj wyglada tak ze oni opowiadaja o swoim zyciu a ja nie mam nic do powiedzenia

zakon nie jest dla samotnych jest dla kobiet z powolaniem a ja takowego nie posiadam

nie rozumiem,czemu nas obrazacie, nie kazdemu sie udaje w zwiazku, w życiu osobistym, czy prace, i wcake tak nie jest,że nikt nas nie chce, czasem zwyczajnie nie wychodzi...

to moge ci podac moj nr gg a pozniej sobie popiszemy?

do " a skad jesteście"> pewnie, chetnie z kazdym porozmawiam

ok,to dzis lub najpozniej jutro napisze ci maila

fajnie. napisz maila, ponieważ z gg mam chwilowy problem (brak rutera powoduje,że musze korzystać nie ze swojego laptopka)

do smutnej33. Widzisz, studiujesz, uczysz się, nie jest tak źle. Wszystko sie poukłada. Na wszystko przychodzi pora.

ja pracuje,szkole juz dawno skonczylem,ale mam wielka pustke w sercu,brak mi tej drugiej polowki,bylo pare kobiet w moim zyciu,jednak za kazdym razem trafialem na same puste dziewczyny i teraz nie mam jakos zaufania do kobiet :-(

studia mam juz za soba. chodze do studium poniewaz po moich studiach nie moge znalesc pracy i liczylam ze jak zrobie rachunkowosc policealna tocos sie zmienia ale niestety ni sie nie zmienia jesli chodzi o prace. mozna miec skonczony 10 fakultetow a nadal byc samotnym i nie zalozyc rodziny

i boje sie ze w koncu zostane sam i nie bede mial nikogo :-(

facet to i po 40stce ma szanse na normalan rodzine na dzieci

a ja juz dawno skończyłam studia, pracuję, lecz nie lubie swojej pracy. i też czasem mam głupie mysli,że zostane sama, i takie tam...

na razie uciekam bo za dlugo dzis siedze przy kompie

papa smutna. trzymaj się i nie łam. zapewniam Cię,że jest nas więcej

tak samo jak ja,tez nie cierpie swojej pracy

ja też zmykam. a skąd jesteście. napisz. papa

pa

bo nie jestes sama,ja mam 29 lat i takie same problemy co ty...,wrocław

Jestem dziewczyny. Byłam u tego fryzjera, poszłam sobie chumor poprawić i wiecie co!? Tragedia!

ja tez po fryzjerze mam zrabany humor przez tydzien

Tydzień to mało w moim przypadku...