WROCILAM DO STARSZEGO

a jednak zlamalam sie wczoraj wsiadlam do miejskiego odruchowo pojechalam pod jego blok.. zadzwonilam czy ma czas na herbate i wrocilam..nie wiem czy dobrze wstalam dzis i znowu mam watpliwosci ale wczoraj to bylo silniejsze ode mnie..czy odbudujemy nasze relacje czy on nie bedzie szukal innych rozrywek czy sobie to ulozymy, nie wiem nawet czy moje uczucia sa takie same on mowi kocham cie dziewczyno nie moge tak dalej zdecydujmy i zdecydowalismy.. a ja nadal mysle czy to dobrze czy zle

14 lat to chyba nie tak duzo..

.....

jak dla mnie - potwornie duzo, ale to Twoja sprawa

a dalczego myslisz ze potwornie duzo..

dlatego ze: - to pol mojego zycia - 14 letni chlopak od biedy moglby byc moim ojcem - to niemal inne pokolenie - mezczyzni sie szybciej starzeja 14 lat to szmat czasu

jestem spiaca, mam na mysli, ze ktos kto mialby 14 lat w czasie, kiedy sie urodzilam, moglby byc moim ojcem dla mnie roznica powyzej 5 lat jest spora, powyzej 10-bardzo duza, kilkunastoletnia - monstrualna i nie do przeskoczenia widzialam, jak traktuja moje kolezanki ich o wiele starsi faceci, widzialam, jak im sie uklada i uwazam, ze to nie jest dobry pomysl zreszta zblizam sie do 30, a z tego co zaobserwowalam, mlodziutkim dziewczynom imponuja starsi mezczyzni, dojrzalym - rzadko

hmm ja zawsze myslalam ze przynajmniej fizycznie tokobiety szybciej sie starzeja.. fakt ze to juz jakies pol pokolenia do przodu..czy za 10 lat bedziemy dogadywac sie tak samo jak teraz nie wiem..boje sie ze teraz ja 24 on 38 jest ok potem moze nie byc takmilo

a mozesz cos napisac o traktowaniu twoich kolezanek interesuje mnie ten temat..prosze