Mam ciężką depresję

Nie umiem sobie z tym poradzić, nie mam nikogo, nie pójdę do psychologa bo się boję, jestem za bardzo zamknięta na rozmowy :(

Psycholog nie pomoże

mam w pracy psychologa dokładnie psycholożkę, fajnie się gada, poradzi, pomoże warto spróbować, jeżeli trafisz na dobrego

Więc kto? :(

problem depresji leży zwykle gdzie indziej ale ja się nie wtrącam

idz do psychiatry jak opowiesz mu co ci dolega to ci pomoze

masz lat?

Nie pójdę do psychiatry, jestem zbyt nieśmiała. W grudniu będę miała 20 lat.

lepiej idz!! zbliza sie jesien i to moze byc Twoj koniec!

tzn, chciałam zapytać, czy ciągle siedzisz w domu?

Studiuję zaocznie, a oprócz tego nie robię nic, mieszkam z rodzicami, już dawno bym się stąd wyprowadziła, ale jestem strasznie niesamodzielna, jestem jedynaczką i nic nie umiem zrobić, bo zawsze wszystko matka za mnie robiła. Jak teraz wspominam, że chcę się wyprowadzić, to nie traktuje tego poważnie i każe mi siedzieć w domu :(

Kafeteria to najgorsze miejsce, w ktorym mozna uzyskac pomoc/rade, daj spokoj, porozmawiaj z psychologiem, dobrym.

pójdź jednak do lekarza, psychologa, naprawdę, to nic wstydliwego. Musisz miec cel. W przeciwnym wypadku ktoś zawsze bedzie za Ciebie decydował. to nie bedzie Twoje życie. Jeśli nie blefujesz oczywiście> zobacz>pierwszy krok zrobiłaś. Napisałaś o Tym.

To się wyprowadź. Znajdź sobie pracę. Ja też mam depresję teraz - przez to tu piszę. Mam depresję bo nie byłam do KRWI konsekwentna w swoim postępowaniu i teraz zbieram tego efekty. Tez mi o mieszkanie chodzi. Cały czas bowiem drążyłam temat , że chcę mieszkanie w Polsce i nic mi z tego nie wyszło. I dziś idę i się dołuję, że 5 lat temu miałam już wszystko rzucić i zarabiać na swoje M a ja dalej poszłam arbajtać do GŁUPIEJ, PSYCHOLOWATEJ i CHOREJ UMYSŁOWO polskiej szkoły - i też przez matkę. Ta kobieta nie ma za krztę zdrowego rozsądku. Za krztę. Ja w ogóle uważam, że ona jest psychiczna dziś. Nie wiem. Może nie mam racji. Weź i zbieraj sobie na mieszkanie, składaj. Zaocznie studiujesz - szukaj pracy, nawet się nie zastanawiaj. Zaoczne studia... też tak miałam studiować - reszta BEZ SENSU :( Bez sensu kompletnie jak dla mnie :(

psychiatra tylko przepisze leki, które otumaniają. Wiem bo mam to samo nie chce mi sie już żyć, wiele lat choruje na depresje a wszystko przez matke

Mam cel, wiem dokładnie co chciałabym w życiu osiągnąć, niestety to jest praktycznie niemożliwe, na studia wcale nie chciałam iść, poszłam tylko dlatego, że moja matka tak chciała. Jak stwierdziła "chcę, żebyś miała wykształcenie", tylko, że ja mam inną pasję. Ona stwierdziła, że ja się kompletnie do tego nie nadaję, przez to sama w to uwierzyłam. Nie powiem co to jest, bo nie chcę być przez was wyśmiana tak jak przez nią. :(

nikt sie nie będzie smiał

Nie powiem

Na pewno warto, tylko się boję, że już jest za późno, a poza tym mam bardzo niskie poczucie własnej wartości, nie potrafię się przełamać :(

powiedz. Ja chciałabym zostac kosmetyczką a jestem filologiem i to po 30...

Wiem, że gdybym miała chociaż kogoś kto by mnie wspierał i akceptował taką jaka jestem byłoby mi o wiele łatwiej, ale nikogo takiego nie ma. Odsunęłam się od wszystkich, a oni jakoś za mną nie tęsknią, także praktycznie siedzę sama w domu cały czas, nie mam żadnej przyjaciółki, chłopaka..

Ależ przeciez możesz mieć pasję. Każdy może. Czemu ktoś ma się śmiać. Zalezy jeszcze jakie masz studia. Najlepiej jutro otwórz sobie neta (na którym roku jesteś studiów?) i szukaj pracy, gdzie Ci zapłacą za twoje studia. Już będziesz w domu lepiej traktowana. MOJE ZDANIE. Tak to nie wiadomo czy cię gdzieś przyjmą jak skończysz. Lepiej kuj żelazo póki gorące - zwłaszcza jak studiujesz zaocznie. Wiem co piszę :(

Tym bardziej szukaj sobie pracy , napisz CV i się pożal , że masz cięzką sytuację w domu, że nie masz na studia powoli, że chcesz pracować. Takie tam... w sumie co masz siedzieć w domu, nie? MOIM ZDANIEM od 20 roku MAKSYMALNIE człowiek sam pownien zarabiać. Jakieś studia - pierdoły. Jeszcze zależy jakie i co, ale na swoje wydatki pownien już mieć każdy przydatne mu. A ty ile masz latek, depresjo?

Moją pasją jest muzyka, od kiedy pamiętam zawsze chciałam być z nią związana, w szkole byłam chwalona, że mam słuch i poczucie rytmu itd, a moja matka twierdzi, że się kompletnie do niczego nie nadaję. Jestem na dziennikarstwie, i to jest dziwne, bo jestem bardzo nieśmiała, właściwie to poszłam tam trochę z przekory, żeby się otworzyć bardziej przed ludźmi, bo wiadomo, że dziennikarz musi być przebojowy. Jestem teraz na drugim roku, a raczej w październiku drugi rok zacznę.

Jak jesteś młoda, chętna do pracy, na pewno każdy Ci pomoże, doświadczenie jakieś zdobędziesz, a później? Jak skończysz dopiero depresji dostaniesz jak pracy nie będzie.

Pisałam już, że w grudniu będzie 20 lat.

ja rowniez choruje na depresje... od roku. dopiero na poczatku lipca odwazylam sie pojsc do lekarza - psychiatry.dostalam leki juz jest lepiej.. mam prawie 17 lat wiec towarzyszyla mi mama podczas wizyt.moze idz z dobrą kolezanka? bedzie CI latwiej.zycie jest zbyt krotkie,zeby marnowac je na depresje...trzymam kciuki :)

posłuchaj swojego serca, przełam się, może Cię jeszcze kiedyś usłyszymy.