Boli mnie to...

Boli mnie moja brzydota, nie mogę na nią patrzeć. Kiedy patrzę na piękno kobiet, zamarzam ja i moja rzeczywistość. I moja próżność.

:(

widzę, że topic pusty...

to dobranoc :(

oby jutro było lepiej... :)

nie przesadzaj,na pewno nie jest tak źle?

podobno jestem bardzo ładna, ale ja kompletnie w to nie wierzę :(

a widzisz ja mam to samo:O ciagle czuje sie gorsza od innych,a jak wyjde na ulice to masakra:(

właśnie :( ale czasem czuję się jak głupia, bo mężczyźni się na mnie patrzą, więc wtedy myślę, że nie może ze mną być tak źle... Ale wtedy spoglądam w lustro i widzę tę samą twarz... :(

musisz popracowac nad swoim poczuciem wartości,moze jakies ksiażki?albo i nawet wizyta u psychologa,sama sobie z tym nie poradzisz...obawiam sie ze to wynika z wychowania?moze bylas zbyt czesto krytykowana.porównywana...stad to twoje skopane poczucie wlasnej wartosci:( ja mam podobnie:(

nie, właśnie wręcz przeciwnie. zawsze byłam chwalona, za wszystko co zrobiłam, co sprawiło, że jestem bardzo pewna siebie tak ogólnie, nie widać po mnie stresu. Nie wiem tym bardziej dlaczego takie złe mam zdanie o sobie :( zresztą, żyję w ciągłym stresie związanym z egzaminami, ambicjami, chociaż patrząc z boku wystarczyłoby być bardziej systematycznym. a ja zostawiam wszystko na ostatnią chwilę:(

dziewczyno a moze ty probujesz byc wlasnie idealna??a takich osob nie ma...dążysz do perfekcji...dlatego nie jestes zadowolona z wyglądu,bo przeciez zawsze mozna wyglądac lepiej...no sama nie wiem...u mnie to wynika wlasnie z tego co napisalam wyzej,zero pochwal a krytyka ciagla:( moze zglos sie do psychologa?

właśnie piszę Ci, że nie byłam krytykowana, tylko ciągle chwalona :) co do perfekcjonizmu, bardzo możliwe. masz rację, zawsze myślę, że mogę być lepsza, piękniejsza... i sama siebie krytykuję, nikt inny tego nigdy nie robił.

przepraszam, źle przeczytałam troszkę. współczuję Ci... :( ale na pewno nie jest z Tobą źle, tylko to właśnie przez tą krytykę

napatrzyłam się na te piękności z telewizji i wytykam sobie, że nie jestem taka jak one... :( to takie głupie, ale niestety w taki sposób myślę :(

no ja wiem,ja o sobie pisze że mnie krytykowano a nie chwalono wcale ,wiec u mnie to raczej wynika z tego. Ale u ciebie to moze byc tak,ze rodzice ci narzucili takie ambicje i probujesz ciagle byc lepsza i lepsza...wrecz idealna...pomysl nad tym:)zainwestuj w literature jakas,bo dlugo tak dziewczyno nie pociagniesz...a zapewne jestes ladna i uzdolniona,tylko musisz w to uwierzyc i tyle:)jaka ja madra szkoda sama nie umiem se tego wbic do tego łba:D

A ja to samo:D ja potrafie obejrzec jakis teledysk,film-naogladam sie i juz chodze zdolowana:( taki chory swiat jest niestety...to druga sprawa...Mnie dodatkowo nie stac na takie fajne ciuszki,czy zabiegi u kosmetyczek,fryzjerki itp...czuje sie taka bezbarwna,byle jaka:( A wlasciwie nie jestem brzydka,wiele razy slysze komplementy...ale nie wierze w nie,bo zaraz mysle i tak sa ladniejsze,lepsze itd:(

właśnie, ja też zawsze tak myślę po komplementach :( i też je słyszę naprawdę wiele wiele razy... ja też potrafię doradzać innym, a sobie to szkoda gadać. Teraz mam włączony TVN i jak patrzę na te piękności, to czuję się jak potwór... :( co do ambicji, to też w sumie nie. bardzo wiele narzuciłam sobie ja sama. Rodzice chcą żebym po prostu była szczęśliwa i robiła to co lubię i uważam za słuszne :) Ale ja sama mam takie wrażenie, że nie mogę ich zawieść i tym sama siebie prześladuję. Bez sensu :O

zresztą, jeśli chodzi o egzaminy, itp. to jestem naprawdę bardzo dobra i chwalona przez otoczenie. :D w ogóle zawsze chodzę pewna siebie, uśmiechnięta. Jedynym problemem jest niezadowolenie ze swojego wyglądu, ja po prostu czuję się brzydka :(

a tam ,nie zapominaj ze te pieknosci to wiesz wszystko godziny pracy stylistow itd,bez tego wszystkiego wcale jakies piekne nie sa:)wrzuc sobie w google gwiazdy bez makijazu i zobacZysz jakie one ladne:) i jak ktos mowi ci komplement to nie wykrecaj sie w stylu : ja ladna no cos ty i bla bla bla:) po prostu powiedz dziękuję -wycwicz ten nawyk,w koncu uwierzysz w to,ze to prawda:)i znalez w sobie jakas jedna rzecz ktora ci sie podoba w wygladzie:)ja np lubie swoje oczy:)probuje sie oswajac z swoimi kompleksami...nie wszystko naraz ale z czasem jakos da sie siebie troche polubic:) Nio i troszke spusc z tonu z tymi wiesz ambicjami i zadowalaniem innych tzn rodzicow:)z tego co piszesz oni cie naprawde kochaja:)szczesciara z ciebie:)

tak, jestem ich oczkiem w głowie, hehe :) bardzo mnie kochają i czuję to każdego dnia :) dlatego tak bardzo chcę żeby byli ze mnie jeszcze bardziej dumni :) a co do kompleksów, to tak, trzeba się z nimi oswajać... I też lubię swoje oczy :) Będę już leciała... Bardzo dziękuję Ci za rozmowę :) naprawdę :) życzę też dużo uśmiechu :) i dobranoc :)

No i nawzajem:) papa

Ja wiem jak stworzyć piękno.Wystarczy innym zrobić pranie mózgu.