Jutro bedzie sadny dzien!

Kilka miesiecy spotkan dwoch osob zamknietych w sobie. Wielka namietnosc i cos w rodzaju przajzni. A potem...nieporozumienie, wynikle z niedomowien przez caly czas trwania znajomosci. Widujemy sie przypadkowo ale prawie nie rozmawiamy ze soba, nikt nie wie dlaczego wlasciwie ale nikt nie zrobi pierwszego kroku. Postanowilam ze jak go jutro spotkam, a prawdopodobienstwo jest wysokie, to sie przelamie. Choc bedzie mi cholernie trudno to jednak to zrobie, inaczej zwariuje. Musze wiedziec na czym stoje, nawet najgorsza prawda jest lepsza niz ta meczaca niepewnosc. Trzymajcie kciuki zebym nie stchorzyla :-)

Dzieki :-) Teraz to tez wiem. I o dziwo dopiero "inny" mnie musial tego nauczyc. Ale co mi po innym jak caly czys mysle o tamtym...