bolesne rozstania

Nie umiem pozbierać się po rozstaniu.Byliśmy ze sobą 3 lata.Poznaliśmy się za granicą,tam jakiś czas pracowaliśmy razem.Wróciliśmy do Polski gdzie dzieliło nas jakieś 200 km.Jeździliśmy to ja do niego to on do mnie.Pisaliśmy,tęskniliśmy.W końcu znowu wyjechaliśmy razem do pracy.Wydawałoby się,że już będzie ok.Ale nie było tak różowo.Zaczęły się zdrady,kłótnie.Ale ja wybaczałam.Bardzo go kochałam.Łudziłam się,że on mnie też kocha.W końcu zaakceptował mnie w całości.I tak oszukiwałam sama siebie przez rok.Zerwaliśmy.Po 2 tygodniach dowiedziałam się,że jestem w ciąży.Wróciliśmy do siebie.Myślałam,że dziecko zmieni wszystko na lepsze.Wróciłam do kraju,on został zarabiać na dziecko.Urodziłam ślicznego synka.Przyjechał na urlop,cieszył się synkiem,mnie prawie na rękach nosił.Ale szczęście nie trwało długo.Dowiedziałam się,że tam kogoś ma.On się wypierał i robił mi nadzieję,że będziemy szczęśliwą rodziną.Nie wytrzymałam.Zerwałam z nim,ale mimo to i tak cierpię.Bardzo mi go brakuje.Nie mogę pogodzić się z tym,że tak mnie zranił,ale nie potrafię o nim zapomnieć.Jest ktoś kto mi będzie o nim zawsze przypominał-nasz synek.Boję się że już nikogo tak nie pokocham,nigdy nie zaufam.A mój synek nie będzie miał ojca.Jak się pozbierać i uwierzyć,że będzie ok...