Połamany ludzik

Cześć. Chciałbym w kilku słowach przedstawić swoją historię, czuje bowiem potrzebę uwagi oraz rady osób postronnych. Jestem człowiekiem pozbawionym problemów natury materialnej, dzięki ciężkiej pracy mojego ojca a także mnie samego. Jednak dobrobyt nigdy nie rozproszył w mojej głowie rozmaitych pytań i wątpliwości. Dlaczego bowiem jestem sam? Człowiek nie jest stworzony do życia w samotności. Mam 32 lata i poczucie, że życie cieknie między moimi palcami jak woda. Miałem w swoim życiu wiele kobiet, ale z żadną nie ułożyłem sobie życia. Były zainteresowane nie mną, tylko moim majątkiem. W wieku 32 lat jestem nadal prawiczkiem, ponieważ przysiągłem sobie powstrzymać żądzę do ślubu, aby mieć pewność, że wybranka jest tą właściwą. Tygodnie zmieniały się w miesiące, miesiące w lata. Nagle zorientowałem się, że przekroczyłem trzydziestkę, że mam już 32 lata. Ogarnął mnie strach. Czy jestem skazany na samotność? W moich kręgach życie ma smak specyficzny. Pogoń za pieniądzem, za wpływami, za władzą. Ludzie żyją sami albo zachowują pozory, ale dobrze im z tym. Mnie nie. I wtedy, dokładnie cztery dni po moich trzydziestych drugich urodzinach, wydarzyło się coś, o czym chciałem Wam opowiedzieć i co zarazem jest przyczyną tego całego zamieszania. Pamiętam ten dzień dobrze, był deszczowy czerwcowy dzień i wyjątkowo należało założyć sweter, a także ciepłe spodnie. I w takim właśnie wyciągnietym swetrze i bojówkach, na klatce schodowej mojej kamienicy, rozsypując zakupy, wpadłem na Nią.

Ladaco czy Ty widzisz te tematy 3 minuty wczesniej;)?

ładne.

fajna historyjka... nareszcie nie było w tym spotkaniu Twojej kasy... i to jest własnie to.

Powoli sobie piszę, ponieważ układam w głowie to, co chcę powiedzieć. To dla mnie niełatwe. Wstydzę sie opisać wszystko, ale też wiem, że to konieczne. Nie pominę niczego, nawet najbardziej pikantnych szczegółów.

:D

napisz co bylo dalej, bo nie zasne

łał ...już nie mogę się doczekać

kurcze... czekanie sprawia, ze gorzknieje cala slodycz we mnie :o

To był rudzielec z takich najbardziej ognistych rudzielców. Włosy w kolorze wściekłej marchewki, blada cera z piegami. Zadarty nosek, błękitne oczy i zadziwiająco ciemne brwi, tak jakby malowała je przypalonym korkiem. Wchodziłem po schodach pogrążony w myślach i nagle znalazłem się na ziemi, a spomiędzy stłuczonych jajek i rozlanego jogurty wystawały te właśnie rude włosy. I wściekłe jak o kotki oczy. Zwyzywała mnie nie przebierając w słowach za nieuwagę. A przecież to ona biegła jak szalona. Byłem zszokowany. Nikt nigdy tak do mnie nie mówił, a kilku słów nawet nie znałem. Zdjąłem cielęce rękawiczki, otarłem jajka z płaszcza i pomogłem jej wstać. Zaproponowałem, że może się odczyścić u mnie w mieszkaniu, ponieważ, jeśli się odwróci, to te czarne hebanowe drzwi prowadzą właśnie do mojego lokum. Zdziwieni? Ja byłem. ALbowiem przyjęła propozycję.

Czyściła ubranie, a ja przypatrywałem się dyskretnie. Zrobiła na mnie wrażenie. Była urocza, urodą nie klasyczną, nie piękną - o takiej osobie nie pomyślelibyście nigdy "piękna". Była z tych, które podgrzewają w człowieku krew do temperatury wrzenia. Jak ona się poruszała! Wydawało się, że w powietrzu gra muzyka, a ona tańczy do niej każdym poruszeniem dłoni, nogi, szyi, każdym ruchem biodra. Miękką szmatką pilnie czyściła płaszczyk, wysuwając koniec języczka spomiędzy warg, od których kształtu i wilgotnego połysku nie mogłem oderwać oczu. I wtedy zauważyłem, że jej oko otoczone jest siniakiem. Starannie go zapudrowała, ale ja jestem bystrym obserwatorem. Zauważyłem też niewielką, świeżą bliznę na żuchwie, którą maskowała zaczesanymi włosami.

bedzie cd?