Samotnosc w zwiazku

Jestem w zwiazku z partnerem mamy 3letniego synka i jestem tak przerazliwie samotna ze mam ochote czasami wyc jak pies.nie mam do kogo buzi otworzyc mojego partnera cale dnie nie ma w domu a nawet jak jest to jestesmy obok siebie osobno nie razem...cos umarlo w naszym zwiazku ciagle klotnie awantury pretensje.czy tylko moj zwiazek jest taki?czy jeszcze ktos tak ma?jak sobie poradzic z tym koszmarnym uczuciem osamotnienia?

nie wiem...ja sobie na radze, on chyba tez skoro zabrtal dupe w troki i wyjechal....mam podobna sytuacje do ciebie....eh....najgorsze sa wieczory, nie wiem jak wytrzymac siedze i placze

Kurde to mozemy sie zgrac ja tez siedze i lzy ciurkiem sie leja.nie wiem gdzie popelnilismy blad ze jest jak jest kiedys byla wielka milosc slowa milosci czulosc a teraz...eh czesciej slysze ze jestem beznadziejna idiotka gowniara w dotatku bo rozni nas 7lat.

ale motyw...ja mam 23 lata, moj 30.tez 7lat...skad jestes?

Jest was setki tysięcy w tym kraju. Co rusz natykam się na takie historie, mam ich pod dostatkiem w pracy, wśród znajomych, w rodzinie, nie mówiąc już o forach internetowych. Pogódź się z tym bo to... rzeczywistość. Zawsze na początku jest wszystko wspaniałe i piękne, plany są śmiałe a przyszłość rysuje się jasna i bez problemów. Wtedy każdy czuje się niezwyciężony i "wybrany", nie wyobraża sobie że może sam stać się jedną z takich "zaniedbanych dusz" o jakich z pewnością słyszał. No i w końcu go to też spotyka, z dnia na dzień, z miesiąca na miesiąc, z roku na rok postępuje nuda, rutyna i coraz mniejsze zainteresowanie sobą. Bo coś co wypłynęło z uczucia odarte z niego okazuje się martwym szkieletem obdartym z duchowego mięsa, mężczyzna staje się po prostu... jakimś facetem, którego nawet nie znasz, nie rozumiesz, z którym nie masz jakichkolwiek wspólnych zainteresowań. Jesteście małżeństwem lecz przyjaźni w tym ani odrobiny... Niestety tego nie da się odwrócić, nie martw się w końcu pogodzisz się ze swym losem, wpadniesz w apatię i trwać będziesz do nieuniknionego końca jaki każdego z nas czeka...

chyba wlasnie obojetnieje....uwielbiam zasypiac, mam nadzieje ze sie nie obudze, ciesze sie ze zycie tak szybko mija, czekam juz t6zlko na smierc

Jejku ty już nie przesadzaj z tą śmiercią, napisałem to bo CHCĘ abyście się na to nie zgadzały, abyście z tym walczyły!

jak mozna z tym walczyc w ogole....

To jestem troche starsza od ciebie mam 26lat moj facet 33.faktycznie dlaczego to co najgorsze w ludziach tak pozno wylazi?on ma jakis swoj swiat w niczym mi nie pomaga zaiwaniam cale dnie sama a on twierdzi ze nic nie robie bo nie pracuje tylko w domu z synkiem jestem.nie poczuwa sie wogole do odpowiedzialnoscì jest nieslowny nie ufam a jak go prosic o pieniadze na zycie to rzygac mi sie chce bo wiem ze zaraz uslysze nie mam skad mam wziac?no przeciez kurwa pracuje!

Szamponetko a może byś się faktycznie ruszyła i zamiast sie nudzić zaczęła pracować Przestaniesz sie nudzić i nie bedziesz musiała prosić o kasę :P Tylko nie pisz, że masz małe dziecko, bo inne kobiety też mają dzieci nie zrzędza jak stare panny :)

Kurde to naprawde nie takie proste mieszkam w malym miescie pracy tu jak na lekarstwo maly dopiero w przyszlym roku do przedszkola pojdzie gdybym miala go z kim zostawic juz dawno bym pracowala ale nie mam nikogo do pomocy.wiecie co jest najsmieszniejsze?ja go kocham sa takie chwile w ciagu dnia kiedy bardzo zanim tesknie wtedy dzwonie do niego ale jak znowu slysze nie mam czasu rozmawiac to mi sie wszystkiego odechciewa...jak to mozliwe zyc z czlowiekiem juz 5lat i dzien za dniem plakac z samotnosci...?