nie moge sobie dac rady...

Musze to z siebie wyrzucic. Nie moge sobie zapomniec, ze przez pierwsze prawie 2 miesiace od porodu zajmowalam sie synkiem z obowiazku, nie czulam do niego prawdziwej milosci, potwornie mnie denerwowal jak plakal i mialam ochote dac mu w tylek gdy tak plakal i nic na niego nie dzialalo...:o (oczywiscie nie dalam, ale naprawde czasem mialam ogromna ochote...) Moj synek byl planowany, wyczekany, wymarzony...Staralismy sie o niego 10 mc, a tu gdy sie pojawil, ja, wyrodna matka nie czulam do niego tego, co myslalam, ze jest naturalne od samego poczatku... Teraz synek ma 3,5 miesiaca, kocham go nad zycie i mam tak potworne wyrzuty sumienia, ze tak myslalam, ze tak czulam i myslalam...Normalnie jak na niego patrze to jest on calym moim szczesciem, zycie i swiatem..., ale ta milosci przyszla z czasem i do dzis nie moge sobie wybaczyc, ze nie kochalam go tak od poczatku, ze mialam takie mysli...Boze, nie moge sobie dac rady z tym...

glupia, zazwyczaj tak jest:)nie lam sie:)

nie przejmuj się ;) ja miałam potwornie trudny pierwszy miesiąc i nie raz siadałam i myslalam "po co mi to było???" :D a teraz dałabym się za nią pokroić ;) to chyba normalne ;)

Dzieki za wasze odpowiedzi. Zrobilo mi sie troche lepiej :)