i co

Od paru miesięcy jestem kochanką żonatego faceta. Na początku było fajnie, nie myślałam o niczym. Spotkania, kolacje, hotel itd. Jestem wolna więc nie miałam nic do stracenia. Ale ostatnio coś we mnie pękło. Uświadomiłam sobie co robie i że to jest złe. On ma żonę której podejrzewam nigdy nie opuści, dziecko. Dzisiaj podjęłam decyzję, nie jestem zimną suką i skończę to ale nie wiem jak. Nadal czuję coś do niego ale mam też zdolność empatii. Wyobrażam sobie co by poczuła jego żona dowiadując się o tym. A tego nie chcę

mi najbardziej szkoda dziecka. ze ma takiego ojca.

dziecko ma 16 lat ale to i tak niczego nie tłumaczy. Zle się z tym czuję, mam dziecko w jego wieku i wiem że nie chciałby takich akcji. No ale ja jestem wolna

wyobrażasz sobie z nim życie za 10 lat? przecież jesteś młoda, możesz kochać, rodzić dzieciaczki...a teraz to zachowujesz się jakbyś dolewała wody do rzeki. bez sensu tracisz swoje życie. moim zdaniem pomaga ustalenie , co jest dla mnie ważne. i trzymanie się planu. przecież to twoje życie i możesz mieć pewien wpływ na relacje , jakie się w nim pojawiają. a tego typu relacja chyba nie jest lekko strawna? wiem że się lekko gada ale trzymam kciuki za ciebie.