Miłość a lojalność.

Oto cytat: Miłość niesie za sobą wolność. Lojalność przynosi zniewolenie. Pozornie są do siebie podobne; ale tak naprawdę to zupełne przeciwieństwa. Lojalność to gra; nauczono cię jej. Miłość to dzikość; całe jej piękno polega na tym że jest dzika. Zjawia się jak bryza, przynosi aromat, wypełnia twoje serce i nagle zamienia pustynię w ogród pełen kwiatów. Ale nie wiesz, skąd przychodzi i nie wiesz, że nie ma sposobu na to, aby samemu ją sprowadzić. Przychodzi sama z siebie i zostaje tak długo jak chce Istnienie. I tak samo jak kiedyś przybyła, jako obcy, jako gość, tak pewnego dnia odejdzie. Nie ma sposobu, aby ją uchwycić, aby ją przytrzymać. Społeczeństwo nie może polegać na czymś tak nieprzewidywalnym i niestałym. Ono chce gwarancji i bezpieczeństwa; dlatego usunięto z życia miłość i zastąpiono ją małżeństwem. Małżeństwo doskonale wie czym jest lojalność wobec męża, ponieważ jest ona stwarzaniem pozorów, zależy od ciebie... ale w porównaniu z miłością jest zerem - nie jest nawet kroplą rosy w oceanie miłości. Ale społeczeństwo jest zadowolone, ponieważ ma pewność. Mąż może ci ufać, ufać, że jutro będziesz tak samo lojalna jak dziś. Miłości nie można ufać, - a a najdziwniejsze jest to, że miłość jest najwyższą formą zaufania a nie można jej ufać. W chwili obecnej jest całkowita ale w kolejnej otwiera się. Może rosnąć w tobie albo z ciebie wyparować. Mąż chce żony, która przez całe życie będzie niewolnicą. Nie może on polegać na miłości; musi wykreować coś, co będzie jak wyglądać jak miłość ale będzie wytworem ludzkiego umysłu. Moim zdaniem jest w tym wiele prawdy.