Kolejny raz. Nie mam szans na mio.../

Nikt mnie nie chce. Nikt. Nie jestem atrakcyjna fizycznie, więc nawet nie marzę o tym, że ktoś mnie poderwie na ulicy, na imprezie, na koncercie... Ale na moje bogate wnętrze też nikt nie leci. Poznaję ciągle nowych facetów - na studiach, na kursie językowym, na warsztatach filmowych, u znajomych, znajomych znajomych. I nic, żaden nie zwrócił na mnie uwagi. I nie tylko żaden z tych, którzy mi się spodobali, po prostu żaden. To upokarzające i przykre, nie uważacie? Mam 21 lat i dość samotności...;/

"Nikt mnie nie chce. Nikt. Nie jestem atrakcyjna fizycznie" skoro tak stawiasz sprawe to sie nie dziwie ze nikt Cie nie chce. A Ty bys chciala kogos, kto ma takie niskie mniemanie o sobie? Przeciesz to sie wyczuwa, jak masz sie komus podobac (nie tylko fizycznie) skoro sama tak zle siebie oceniasz. Czas popracowac nad soba, zarowno nad cialem jak i psychika.

Ale jak?? Nad ciałem - ok, ale jak wyprostować psychikę??

powiem tak, ja jak mialam 13-14 lat bylam niezlym pasztetem. Blada, pyzata, wiecznie rozczochrane klaki. Nasmiewali sie ze mnie i oczywiscie zaden chlopak sie mna nie interesowal. W wieku 15 lat wzielam sie za siebie. Schudlam, zaczelam o siebie dbac i dzis, 10 lat pozniej, moga o sobie powiedziec ze jestem niezla laska ;-) A wraz z poprawa wygladu nastapila, choc stopniowa, poprawa samooceny ogolnie. Ludzie mnie zaczeli inaczej odbierac, chlopacy zwaracali na mnie uwage. To sie odbilo na moim samopoczuciu wiec choc brzmi to plytko, warto zaczac od poprawy wygladu. Ile masz lat?

no ja mam to samo.. njgorsze jest to ze pare lat temu było zupe łnie inaczej. byłam 12 kilo chudsza i 100 razy pewniejsza siebie, a teraz czuje sie jak zero. nawet statnio nie potrafie wyrazic swojego wnetrza, bo boje sie rozmawiac z ludzmi. i to nie jest tez tak do konca... hmm bo rozmawiam z nimi duzo ( nawet uchodze za rozrywkowa osobe) ale tak naprade nie jestem juz soba. nie zawsze mowie to co mysle,wyzbywam sie swojego zdania. cokolwiek zaczynam robic i ktos to skrytykuje to mam wrazenie ze juz nie chce podejmowac zadnych prob , by znowu do tego wrocic

Pisałam - 21. Nie wyglądam tragicznie, dbam o siebie. Ale zależnie od nastroju widzę w sobie albo całkiem normalną, wręcz ładną dziewczynę, albo oblesnego paszteta. A im dłużej i bardziej jestem samotna, tym bardziej pasztetowo się czuję...

a no tak sorry przeoczylam. skoro uwazasz, ze nie wygladasz tragicznie, mpomentami wrecz ladnie to skad to niskie mniemanie? Wydaje mi sie ze masz za malo dystansu do tych spraw. Owszem, nie oszukujmy sie, wyglad jest wazny ale nie najwazniejszy. Kazdy wyglada raz lepiej raz gorzej, nikt nie wyglada zawsze pieknie. Nie mozesz do tego az takiej wagi przywiazywac. A co Ci sie podoba w sobie najbardziej?

Nie przywiązuję tak wielkiej wagi do wyglądu. Pisałam też o tym, że nikt mnie nie chce za wnętrze i to jest dopiero straszne. Jestem dobrym człowiekiem, nie jestem ani głupia, ani rozpieszczona, ani upierdliwa, mam nawet poczucie humoru :). I nic...:/

to nie prawda ze nikt Cie nie chce za wnetrze. sama odstarszasz facetow od siebie bo oni czuja, ze zle siebie oceniasz wiec mysla, ze z Toba cos jest nie tak. A ja mysle, ze podswiadomie wlasnie przywiazujesz do tego wieksza wage niz Ci sie wydaje, bo skoro sama uwazasz ze masz ciekawe wnetrze to wedlug Ciebie problemem musi byc wlasnie wyglad.